yazarların görücülük anıları

#ilişkiler 

vallahi ne yalan söyleyeyim, birçok kişinin inanmayacağını düşünerek yazıyorum. ama Allah biliyor, yaşanmıştır.

24- 25 yaşlarındayım. o sıralar beni isteyen üç kişi var. birini 19 (yazıyla: on dokuz) yaşında olduğu için geri çeviriyorum. ötekini "eşimin camdan dışarı bakmasına bile izin vermem." dediği için, bir diğerini ise haber dahi vermeden çatkapı geldikleri, bir de üzerine ev temiz mi diye mutfağa girip kontrol ettikleri için geri çeviriyorum.

aradan zaman geçiyor. ev sahibimiz, -allah kendisinden razı olsun, manevi annemdir- beni yukarıya, evlerine çağırıyor. beni görmek isteyen biri varmış. hazırlanıp çıkacağım sırada kapı çalınıyor, açıyorum. karşımda şu mutfağı kolaçan eden abla. ısrar etmeye gelmiş. anne baba yok. kiradayız ve ev iki odalı. içeride abimler uyuyor. utana sıkıla "kusura bakmayın ama ev gerçekten müsait değil." diyorum. kadın durumu izah ettiğim halde "birazcık gireyim." diyor. mutfağa da alamam. kapıda konuşurken ev sahibi camdan dışarı çıkıyor ve durumu anlayınca, el mecbur, kadını yukarı davet ediyor. "kızım hadi sen de gel..." diyor bana, garip bir yüz ifadesiyle. zaten yukarıdan da beni bekledikleri için ikiletmeden gidiyorum...

önde o abla, arkada ben çıkıyoruz yukarı. ev sahibi teyze bizi misafirlerin olduğu salona götürüyor. film de burada kopuyor zaten. 19 yaşındaki çocuğun annesi, ev sahibimizle aile dostu olduğu için oturmaya gelmiş ve gitmeden beni de görmek istemiş. kafamı bir çeviriyorum, o da ne! şu camdan dışarı baktırmayacak olan çocuğun annesi koltukta oturuyor. "n'oluyor lan" derken ev sahibi durumu açıklıyor. teyze de beni ikna etmeye çalışmak için bula bula o günü bulmuş...

teyzeler pişti olmuşluğun da verdiği utançla apar topar kalkıp gidiyorlar. 19 yaşındakinin annesi hariç. o da yemeden içmeden gidip oğluna anlatıyor durumu. çocuk iyice aşık oluyor bana. iki yıl boyunca gelip gidip istiyorlar. ben bir havalarda "yether! 6 yaş küçük biriyle nasıl evleneyim!" deyip reddediyorum. bir süre sonra çocuğu bir yerde görüp hoşlanıyorum. "yaş farkı o kadar da önemli değil ya." diyerek ev sahibi teyzeye onu kabul edeceğimi söylemek için kıvranıp, lafa nasıl gireceğimi düşünürken, çocuğun nişanlandığını öğrenip mors oluyorum... *
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.