koku

bazı kokular, başka bazı kokuları hatırlatıyor.

süt sevmem ben. aklım yeteli beri beş bardak ya içmiş ya içmemişimdir. ama hafızamdan çıkmayan bir süt anım, burnumdan gitmeyen nefis bir süt kokusu vardır.

beş-altı yaşlarındaydım. babam doktora götürmüştü beni önce, sonra da bir pastaneye. bir bardak süt ve bir poğaça ısmarlamıştı. rahmetliyle başbaşa dışarıda yediğimiz ilk ve son yemek. ben o sütü dünyanın en güzel içeceği olarak içtim, o poğaçayı dünyanın en lezzetli katığı olarak yedim. kokuları halâ burnumdadır.

bu yemekten 27-28 yıl sonra baba oldum. kızımı kucağıma ilk alışımda ilk koklayışımda burnuma gelen koku babamla içtiğim sütün kokusunu hatırlattıydı.

koku acayip bir şey. boyut değiştirerek yaşayabilen bir şey vesselam.