yeraltından notlar

okuduktan sonra içimden, dostoyevski'nin omzuna dokunup dosto bak karşim Allah kendi hira'sını bulan herkesle konuşur. demek geçti. gerçi dönüp bana burada bulunmandan sıkılıyorum. bir an önce kurtulmayı istiyorum. huzura kavuşmayı, yeraltımla baş başa kalmayı istiyorum. alışamadığım gerçek ve canlı yaşam soluğumu kesecek ölçüde bunaltıyor beni. diyebilirdi.
okurken içim daralsa da bu kadar kıytı köşede kalmış duygu düşünceyi akıcı bir üslupla anlatabilmesi o'nun o karanlık, kasvetli, rutubet kokan yeraltısına katlanmayı kolaylaştırıyor.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.