dünya sözlük yazarlarının iz bırakan okul anıları

117.
ilkokul 3. sınıftayken yan sınıfımızda zihinsel engelli tam konuşamayan bir kaynaştırma öğrencisi vardı. çok saldırgan olduğu için hep ondan korkardık. hep sonradan düşündüm ki öğretmenler hiçbir zaman ona empatiyle yaklaşmamızı onunla arkadaş olmamızı tembihlemediler, hep öteki ve fazladan görüldü o çocuk... birgün hayat bilgisi kitabım kayboldu. okula getirdiğime o kadar eminim ki kesinlikle okulda kayboldu diye düşünerek öğretmenimin yanına gittim. sınıfta tüm çantaları aradık ve bulamadık. sonra ''yoksa yan sınıftaki çocuk mu aldı?'' diye bir tez ortaya atıldı... atılmaz olsaydı sözlük. gittik yan sınıfa, çocuğu kenara çekti öğretmen ve kitabı sordu. çocuk almadığını yarım yamalak anlatmaya çalıştı ama öğretmen; çocuk hep haytalık yaptığı için yalan söylediğini düşünerek sıkıştırdı ve sonunda çocuğa tabiri caizse gavura vurur gibi vurmaya başladı. ben daha fazla dayanamayıp ağlamaya başlayınca çocuğu o haliyle orda bırakıp gramlık şefkatiyle beni sakinleştirmeye çalıştı (şu yaşa geldim hala tiksiniyorum). olaydan birgün sonra odadaki alt komodinde kitabımı buldum. hiçbir zaman oraya koymadığım kitap nasıl oraya girdi ve nasıl görmedim hiç anlayamadım. hep o çocuktan özür dilemek istedim ama cesaret edemediğim için hiçbir zaman özür dileyemedim. arkadaşım özür dilerim. gerçekten çok üzgünüm...
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.