çocuk yetiştirirken örnek olabilecek yaklaşımlar

kızım 3. sınıfta, eve gelip öğrendiklerini bana anlattığı, artık öğretmenim babamdan fazla biliyor diye düşündüğü dönemdeydik.
ampulü şu, radyoyu bu icat etmiş...
ne kadar da akıllı, süper adamlarmış...

bunları ezberlemesini ve sınavda sorarlarsa bu isimleri doğru yazmasını istedikten sonra karşıma alıp, icat ve keşif işinin aslında böyle olmadığını, küçük yenilikler ve değişimlerle sonuca ulaşıldığını anlattım.
karşımızda duran teknoloji harikası televizyonun da bu şekilde küçücük yeni fikirler ve ilerlemelerle bu şeklini aldığını bu katkıları yapanların süper-insanlar olmadıklarını anlattım.

sonra kendisinin de daha bu yaşında bunu yapabileceğini söyledim. (yaşı daha büyükken söylesem inanmayacak ama daha küçük ya, inandı)
(tabi ki benim hissettirmeden yaptığım yönlendirmelerle) televizyonla ilgili bir ihtiyaç, bir sorun belirlemeye çalıştık ve bulduk, "kumanda hep kayboluyor" koltukların arasında arayıp duruyoruz.
"cep telefonu da kayboluyor ama çaldırıp buluyoruz, kumanda televizyonu görüyorsa, televizyon da kumandayı görür" dedik. televizyonun üstüne bir tuş koyup, basınca kumandanın sinyal vermesini icat ettik.

hayret, sevinç, inanç, özgüven...

4 yıl sonra okulunun da katıldığı uluslar arası bir yarışmada 10bin proje arasından kızımın arkadaşıyla yaptığı proje 1. oldu.

televizyon haberleri, madalya, para ödülü...

şu anda, ellerinizden öper, fen lisesi son sınıfta, üniversite sınavına hazırlanıyor
(maşallah diyelim, sınavı için dua edelim lütfen)
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.