yetim tanımlar

7094. (Tematik)
dün avm'nin birinde, bir arkadaşımla cafe de oturmuş bir şeyler içiyoruz. cafe oldukça kalabalık. hemen yan tarafımızda yaklaşık 15-20 kişi civarında bir grup kemalist teyze oturuyor. muhtemel yürüyüş öncesi enerji depoluyorlar. hemen çaprazımıza da çocuklu bir kadın gelip oturdu. çocuk 3-4 yaşlarında zıp çıktı afacan bir şey. çok mu çok tatlı. herkesin dikkatini çekti haliyle. elinde bir balon sağa sola koşturuyor. arada balonu kafama atıyor. sonra bir hışımla gelip balonunu istiyor. garsonlara ''abii gel maç yapalım'' falan diyor. tam bu sırada kemalist teyzelerden biri çocuğu kolundan tutup sevmek istedi. çocukta sıcak kanlı başladı onlara maymunluk yapmaya. güldürüyor kahkahalar havalarda uçuyor falan. o an teyzelerden biri '' adın ne senin bakalım'' diye sordu. çocukta '' erdoğan'' dedi. o an bütün kadınlar elini ayağını çocuktan sanki hastalıklıymış gibi biranda çektiler. arada '' a aaa iğrenç'' falan gibi mırıldanmalar da duydum. hepsi sandalyesini çevirip çocuğa uzaklaşmasını söyledi. o an nevrim döndü. dellenmemek işten bile değildi. açtım ağzımı yumdum gözümü. biz onlara, onlar bize başladık tartışmaya. araya garsonlar müdürler falan girdi. öyle bağır çağır bir tartışma değildi elbette. açık oturum gibi bir şeydi. her neyse zafer benim ve arkadaşımın oldu. masayı dağıttık.* yani çekip gitmek zorunda kaldılar. tam zafer duygusunun tadını çıkarıp '' 20 kişiyi dağıttık'' gibi cümleler kurup kendimi şımartmaya çalışacaktım ki, yürüyüş saatinin başladığını anons ettiler. olsun biz yine de çaktırmadık durumu. çıkarken cafeden, herkes akıllı olsun gibi bakışlar fırlattık etrafa. itiraf mı ? kemalist teyzelerden nefret ediyorum evet.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.