posta kutusundaki mızıka

ali ural’ın dost’a yazdığı mektuplardan oluşan kitap.
kitabı okuduktan sonra mektup yazma isteği uyanıyor içinizde.

sahi kalemin kağıda değmedi bu çağda, ekrana değen parmaklar hisselerimizi dost’a samimi bir şekilde aktarabiliyor mudur?

yazarın dost’a ölümü hatırlatması, onun vesilesiyle kendimi sorgulamama sebep olan pasajdan:
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.