cahit zarifoğlu

558.
yalnız dünyanın yalnız insanlarından sadece birisi. peki onu özel kılan neydi? yalnızlığı retorik olarak değil de, hissiyat olarak en iyi tanımlayan kişidir benim zannımca. yalnızdı. ifade edemiyordu. etmeye hakkı yoktu. hangimizin var ki? yalnızlığı bile tam olarak anlayamamış olan bizler nasıl ifade edeceğiz? bugün üniversitede okuyan evlenmiş bir arkadaşıma "evlenmeden önce yalnızım yalnızım diyordun, bir şey değişti mi? kocan var artık." diye sordum. gözlerime bakarak bana şunu söyledi: herkes kendi yalnızlığında fakat evlenince yalnızlığın ifadesi veba gibi karşılanıyor. ben dahil çoğu insanın kendini bile anlamadığı bir dünyada başka bir insanı anlayıp yalnızlığını gideren insanların sayısı çok olmasa gerek fakat cahit zarifoğlu bunun daha ötesinde kendi yalnızlığını bir kenara itip, çocukların yalnızlığını çocuk kitaplarıyla, toplumun yalnızlığını ise şiirlerle gidermeye çalışmış. gidermeye çalışmasa bile istemsizce ifade etmiştir. öyle de hoş meşrep bir abimizdir. Allah merhametiyle muamele etsin deriz ve susarız. amin.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.