muleta

edip cansever'in iyi şiirlerinden bir tanesi. en göze çarpan kısımı ispanya iç savaşına ve bunu işleyen picasso'nun guernica tablosuna değinmesi. şair savaşın yarattığı çaresizliği vurgulamak amacıyla "gördüktü ne kadar yorgun, ne kadar çaresizdi isa" gibi bir dizeyi de şiire eklemiş. burada isa'nın çaresizliğinden kasıt çarmıha geriliş hikayesine bir gönderme mi yoksa dini öğretilerin savaşı durduramaması mıdır bilinmez. lakin bence şiirin en can alıcı kısımı son pasajında yatıyor;

"ilkyazları sevmiyoruz artık, yaşlandık da ondan mı
aşkımızı seyrediyoruz sanki uzaktan
oysa yok biten bir şey aramızda, yok da
hep aynı kalmıyor ki yakın duygular
demiştin bunları bir bir, anımsıyorum
mutlu da olsa insan mutsuz da
her an yeniden yaratabilirmiş kendini
demiştin, bir sabah, bir başka aşkla.

sen ölüm !
seni hiç düşünmeden yaşadık
seni hiç düşünmeden yaşayacağız bundan sonra."
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.