geceye şiir

#özgürler 

686.
ne çabuk yarın olmuyor sevgilim.

senin gökyüzünün kuşları
onların seslerinden yastıklar
baş koymaya, ömür vermeye
taptaze uykulara gebe
yüzümün ikliminde duyuşları çağırır.
gömdüğüm yerde yüzümü
senlik hatırlayışlar, serin suların senin
toprağın, bereketin, yaprağı gülüşlerinden ağaçlar
yeşeren ne varsa senden
beni yatağında ağırlar.

ben bahçenden kokularla
saçlarını örüyorum senin
ellerimin ulaşamayacağı bir gerçeklikle
omuzlarından omuz beğenerek öpmelerime
mırıldanarak hevesimin sözlerini
istersen kısılsın sesim
gök hırpalansın, bir çağ kapansın
dile benden, ne dilersen
hatta ellerimi tam bileklerinden
budayıp, yeter ki ellerine ekle.


sabah olunca sonra, yani senli bir bahar
yetişecek hiçbir şey yokmuş gibi
bir ömür daha uyuyayım ne var.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.