abdulmetin balkanlıoğlu

bu hayatımda tanımadığım, konuşamadığım için çok az pişmanlık duyduğum insan vardır, çok az.
biri de bu adam oldu ey sözlük...

hayattayken değil, rahmetli olunca sohbetlerini dinlemek nasip oldu, vaaz verdiği camiinin yanından kaç defa geçmişim de bilmeden içine girmemişim.
bilmeden, tesadüfen olsun arkasında namaz kılamamışım.

dakikalar, belki saatleri buluyor bu mübarek insanı dinlerken kaptırıyorum kendimi.
soğuk nevaleyimdir normalde, tutulmam kolay kolay lakin sevdim ben bu adamı.

bu şeyhciler, şuncular, buncuları yolda görsem yolumu değiştiririm ama bu adamın sohbetinde bulunamadığım için eksik hissediyorum, çok eksik!

allah sana rahmet etsin.
allah cümle islamı alemi içinde de seni efendimize komşu etsin.