aniden çöken gelecek kaygısı

sadece henüz ana/babanın kanatları altındayken tatmadığımız bir duygu... bir kere hissedilince her yaşta, her dönemde katlanarak artıyor. gelecek kaygısı adeta geleceği kaplıyor; an'ın, esnanın önemi kalmıyor, gülüşler bir tedirginlikle yarım kalıyor, sıkıntı basıyor, uyutmuyor...
ne para, ne mevki, ne arkadaş ne de dost zihnimizde şimşek gibi ansızın çakan kaygıyı ortadan kaldırmıyor...

(bkz: anksiyete)