gülümsemek

hep öyle süreceği zannedilen hikayenin sonunu değiştirebilir, tesadüflerin arkasında durabilir, şaşırtabilir.

bir cumartesi sabahı her zaman yürüyüşten sonra uğradığım kahvecinin önünde kurulan çiçek tezgahını fark ettim. (çiçekçi her zaman oradaydı ben fark etmiyordum. )
anneme çiçek almak istedim, ama yürüyüşe çıktığım için yanıma para almamıştım. yarın nasılsa aynı yere yine yürüyeceğim diye düşündüm, yarın alırım dedim içimden.
pazar sabahı yürüyüşten sonra kahveciye girdim, çiçek tezgahı yoktu. pazar günü çalışmıyor herhalde diye düşündüm. biraz kitap okumak için dışarıdaki masalardan birine oturdum. bir süre sonra nefis bir çiçek kokusu yayıldı etrafa. hah dedim, tezgahı kuruyor. birazdan gider çetin bir pazarlık ederim nasılsa diye geçirdim aklımdan. çünkü çiçekçiler işte malum. tam bunları düşünürken çiçekçi kadınla göz göze geldik. gülümsedi, ben de ona gülümsedim. aradan çok zaman geçmeden elinde bir adet pembe sümbül ile yaklaştı yanıma. uzattı çiçeği ve dedi ki:
- sabah sabah çok güzel gülümsedin bana. enerjin iyi geldi, bugün iyi geçecek diye düşündüm ve bu çiçeği sana vermek istedim.

teşekkür ettim şaşkınlık ve mahcubiyetle. ben sanıyordum ki kendisiyle sabah sabah amansız bir pazarlık yapacağız, iki sümbüle dünyanın parasını isteyecek, hadi canım bak siftah olsun yap bi güzellik diyeceğim, mücadele sonucunda bir parça indirim kazanıp, çiçekleri sonunda alabileceğim. sandığım gibi olmadı. ön yargımı sümbülün dışına sardığı pembe kağıtla paketledi. utandım tabi biraz. kahveciden bir kahve ve bir de su aldım. çıkarken kendisine hediye ettim. durumu anlattım, ben dün çiçek almak istedim ama param yoktu dedim. cevap verdi çiçekçi:
- öyle durumda para en son düşüneceğin şey olsun. sen bu çiçekle birini sevindireceksin. önce iyilik gelir. kahve için teşekkür ederim Allah razı olsun. ama gülümsemen hepsinden değerlidir. yolun yine düşerse parayı falan dert etme.

parasını vererek iki sümbül daha aldım. çok az para aldı onlara da. sonra gittim anneme verdim çiçekleri. bir de bu hikayeyi verdim anneme. bir pazar sabahı bir gülümseme zincirleme sevinç oldu bize.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.