canım vs tatlım vs şekerim

hepsi birbirinden samimiyetsiz "sevgi sözcükleri" aslında güzel hitaplar ama samimi olup sevdiğin kişilere karşı kullanıldığında. iş yerinden bir gün içinde bunlar artı canısı ve yavrucuğuma da maruz kalıyorum. her birim çalışanı bana ayrı sesleniyor.

aynı odayı paylaştığım kişilerden biri "canısı" diğeri de sürekli "canım" diyor. bence canım diyen adımı unutuyor bu kadar sık demesinin başka bir açıklaması olamaz.

mutfak işlerinden sorumlu abla "şekerim" diyor ama onun ağzına çok yakışıyor. bir gün "şekerim al bir bardak" dediği için kıramayıp çay içtim öyle etkili şekerim diyor. şekerin miyim gerçekten ^^

arşivdeki abla "yavrucuğum" diyor. bu hitabı en son üçüncü sınıfta arkamda oturan çocuktan duymuştum. sonra gidip öğretmene şikayet ettim herkes haddini bilecek. *

"tatlım" tam bir sinsi hitabı bunu kullanıpta içimin ısındığı birine henüz rastlamadım. sanki içlerindeki kirliliği böyle örtmeye çalışıyorlar. diyeni de hiç sevmem.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.