hatırlanan en eski anı

5 6 yaşlarında ya var ya yokum. yanımda arkadaşlarım var. bakkala gideceğiz heralde ama paramız yok. e bizim tükkanın önündeyiz. heyecan mı aradım nedir? durun dedim beni izleyin. babama farkettirmeden cebinden cüzdanını alacağım. gittim, kot pantolonlu bir adamın arka cebine attım elimi. adam hızla arkasını döndü ki ne göreyim adam babam değil! göz göze gelişimiz ve benim ortalıktan anında toz olmam hala aklımda. o gün anladım ki bir insanın arka cebinden cüzdanını almak hiç kolay değil. *
istesem zaten verirlerdi ya da kasayı açıp içinden para alsam seslenmezlerdi ama böyle bir heyecana ihtiyacım varmış demek ki. *
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.