sözlük yazarlarının karalama defteri

bir boşlukta savruluyorum aylardır. Ne iş ile meşgul olsam anlık olarak ona adıyorum. Önceden çok fazla anlatıp, kalbimi hafifletme ihtiyacı hissederdim şimdi kimseye bir şey anlatmak istemiyorum. Mecalim kalmadı. Evet, düştüğüm yerden tekrar doğruldum ama o kadar. Kim el uzatırsa uzatsın ileriye bir adım atasım gelmiyor. Bir yanım bildiğin gibi hala sonbahar. Diğer yanım bahar bahçe. Kalplerine dokunabildiğim onlarca çocuklarım var. Ah onlar bi bilse nasıl güzel olduklarını, nasıl şifa olduklarını... hayatımdaki en büyük iyi ki belki de. Çok seviyorum, çok...