övülünce ne yapacağını bilememek

Sürekli çocuklarını yerme eğiliminde olan ülkem ebeveyninin yetiştirdiği çocuklar muzdarip bu durumdan. Daha yetiştirilirken okulun en başarılı çocuklarından biri de olsan hep senden daha iyisi olduğu fikri ilmek ilmek işlendiği için büyüyüp başarılı bir insan olduğunda da övgüyle karşılaşınca ne yapacaksın bilemiyorsun tabii. Çünkü niye, yetersizsin.
Mesela ağbim Türkiye'nin en başarılı simültane tercümanlarından biri. Ne zaman biri yanına gelip çok başarılı çeviri yaptığını söylese, "konuşmacı iyiydi, ses sistemi güzeldi." Gibi argümanlarla aldığı övgüyü göğsünde yumuşatıp başka tarafa paslardı. Birgün bir arkadaşı bu durumu fark edip "oğlum adam sana övgülerini bildiriyor sen niye teşekkür edip geçmiyorsun da bu övgüyü üstünden atmaya çalışıyorsun" demiş. Bunu anlatınca dedik ki ulan bu bizim aklımıza niye gelmedi bu zamana kadar. Bir övgü alınca teşekkür et geç.
Niye aklımıza gelmedi hemen söyleyeyim çünkü mahallede şu an küçük esnaflık yapan imamın oğlu hep bizden daha iyiydi. Bize bu öğretildi.