ev eşyalarıyla konuşmak

evde sıkılmanın, karışık bir zihnin sonucudur.

geçerken çarpınca fırından özür dileyebilir, üzerine bastığınız çoklu prize "çekil seni gözüm görmesin" deyü haykırabilir, musluğunuzun, kurduğunuz samimiyete güvenerek kendiliğinden açılmasını bekleyebilir, beklerken havluya "aa sen ne zaman düştün" buraya diye şefkât gösterebilirsiniz.
devamını gör...
başkasına sinirlenince bolca yaptığım.hem sadece dinliyorlar ya cok hosuma gidiyor.mesela bugün fircamla konuştum.dedim niye bu kadar zalım bu insan hıh soylesene,kafasına minnak yımrıklar atsam suçlu sayılmam de mi? cevap vermedi tabi .
devamını gör...
--- alıntı ---

**şu dünyada o kadar yalnızım ki yarın öbür gün es kaza bi ıssız adaya düşsem hiç sıkılmam lan.idmanlıyım çünkü.. kafayı yemem yani orda. doğru mu abi?

-??

**vazoo sana diyorum.


--- alıntı ---
devamını gör...
genelde kızarım onlara.

bir şey düşer, "sen niye düştün ki şimdi?"
bir şey kaybolur, "yer yarıldı da yerin dibine girdi sanki!"
bir şeye çarparım, "uf sen de bi rahat dur!"
bir şey bir yerde fazlalıktır, "sen niye burdasın ki şimdi?"
bir şey uzağımdadır, "off kim kalkıp da alıcak seni?"

özür dilerim, eşyalardan ve kendimden.
devamını gör...
elektrikli süpürgeyle düzenli olarak yaptığım şey. hatta arada abartıp tartışıyoruz.

-gözünün önündeki kırıntıyı görmüyo musun?! alsana şunu!

+viiiiuuu!

-köşeleri dönerkerken dikkatli ol demedim mi sana? al yine devrildin işte...

+vuuu vuuuğğ!

-sus artık!
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar