giden sevgilinin ardından söylenecekler

tanım: terk eden sevgilinin ardından söylenen / yazılacak olan cümlelerdir.

ne dedimse kar etmedi. kar etmedi içimize attığımız onca duygu, onca acı, onca hayal. düşlerimiz birer birer düştü kalelerimizin burçlarından. olmadı. bunu anlamak zor. çünkü giden, gitmenin herhangi bir mantıki açıklamasını bulamadı. kalmanın acısını hissetmediği sürece de bulamayacaktır giden.

sevgilim;

adına bin şiir yazdım bir gecede. hece hece harf harf zikr ettim, tesbihat yaptım dilime adının ihtişamını. giderken ayaklarının isyan edişini duyuyordu kulaklarım. ellerimin öksüz kalışını görüyordu saçların. sen gidiyordun ve şehrin kedileri artık öksüz kalıyordu. oysa biz kimsenin kalbine dahi yan gözle bakamayan gözlere, kimsenin sesinden yüksek konuşmayan notalara sahip şarkıları seviyorduk. cümlelerimizde ben - sen ifadeleri sırıtıyor ne zaman kullansak birbirimize hüzünlü gözlerle bakıyorduk. şimdi savaş meydanlarında silahını kaybetmiş askerler gibiyiz. amacımız kalmadı. her an vurulmaya, yaralanmaya ve ölmeye hazır ve nazırız. lakin ölüm bir anlamlaştırmıyor içimizdeki acıyı. sanki ölsek dahi içimizdeki bu "biz" boşluğu kalacak gibi.
devamını gör...
--- alıntı ---

dışarısı çok korkunç sevgilim gitme.
gitme,seni izlemek zor başka evlerin içinde.
başka düzenlerle.
başka aşklarda.
başka sevgilerde.
başka dudaklarda.

sen başkalaştıkça.

--- alıntı ---


hala gidiyorsa bi şey demicen arkadaş. kabullenip razı olcan kaderine.
sensizliği seçmiş çoktan.
devamını gör...
anonim bir eser, son zamanlarda ortalikta dolananlardan. arabeskvari biraz da. yuze karsi soylenmez, sonrasinda icten soylenir cinsten;

--- alıntı ---


"kal" deseydin, kalırdım.
demedin oysa...
kuru bir "bitmesin"den başka hiçbir şey demedin.
öyle kuru, öyle soğuk, öyle uzaktı ki ondaki anlam!

bu kadar kolay mıydı her şey, bu kadar yakın mıydık uçuruma?
savunmayacak mıydın sevgimizi?
"kal" diye haykırmayacak mıydın ardımdan?

düşündüğüm bu değildi...
hayal ettiklerim, beklediklerim başkaydı senden..
mücadele beklemiştim oysa, yelkensiz olan gemimizi kıyıya ulaştırırız sanmıştım..
kıyıya ulaştırırsın sanmıştım...
oysa o'nu denizin ortasında savunmasız bırakmama göz yumdun...
bu kadar yıpratıcı olamazsın...

oysa bir anlam olmalıydı yaşadıklarımızda!
paylaşılan duyguların bir anlamı olmalıydı.
yüreğimdeki martıların bir anlamı olmalıydı.
beynimizdeki melodilerin, aramızdaki çekimin,
geçen akşamki sohbetin bir anlamı olmalıydı.
duygularımızın bir anlamı olmalıydı.

yüreğimdeki tüm martilar'ı uçurdun şimdi...
hangi yöne gittiler bilmiyorum, geri dönerler mi bilmiyorum.

dünya boşaldı mı ne!
neden bu kadar sessizleşti birden yaşam,
neden artık parlamıyor yakamozlar gözlerimde,
neden artık rüzgar esmiyor...
her şey seninle mi kaldı yoksa...

mantığım, mantığımı bana bırak lütfen, ona ihtiyacım var.
bazı şeyleri anlamak için ona ihtiyacım var!

evet!
ben istedim ayrılığı,
çıkmaz yollara yönelen bendim,
kucağında bir yığın noktayla karşına çıkan bendim...
kahretsin!
bunu neden yaptığımı bilmiyorum ve
senin buna nasıl göz yumduğunu...

tıpkı balkondaki akasyaları sularken,
fazla sudan dolayı sararacaklarını bilmediğim gibi...
su onun için hayat olmalıydı oysa..
ve...sen de benim tutunacak dalım!

bazı şeyler vardı aramızda biliyorsun,
olmaması gereken ama daima varolan.
farklı uçlardaydık seninle,
farklı mevsimleri seviyorduk farklı zamanlarda....
sen büyük fırtınalara vardın, bense lodostan bile ürküyordum..

oysa başardığımız şeyler vardı her şeye rağmen,
daha doğrusu öyle sanıyordum...

binlerce yıldız arasında,
ayın güzelliğini gösterebilmekti tek amacım...
yıldızları söndürmekti...
sorunları yok etmekti...
"bitti" deyişim öylesine bir şeydi, öylesine
sıradan, şakacıktan...

"hayır" demeliydin!
hatta kıyametler koparmalıydın yüreğimde,
hendekler açmalıydın yoluma gidemeyeyim diye.
sahip çıkmalıydın gözlerimdeki ay'a sevgimiz diye...
beni yolumdan alıkoymalıydın...
"kal" demeliydin...
defalarca "kal" demeliydin...
oysa demedin...

belki de senin çiçeklerin çoktan solmuştu ve ben akasyaları kışın
yaşatmaya çalışmakla hata etmiştim...

belki böylesi daha iyi oldu...

"kal" deseydin kalırdım...
hem de seve seve kalırdım.
martılarla kalırdım
yakamozlarla kalırdım
demedin oysa!

bilir misin ?
kaç çığlık olup yıkıldı yüreğim giderken...

bilir misin ?
nasıl bir cana hasretti yüreğim, yolumdan döndürecek...

bilir misin ?
nasıl zor oldu ardıma bakmadan çekip gitmek...

"kal" desen kalacaktım...
demedin oysa!

anonim.

--- alıntı ---
devamını gör...
her halükarda boş olan, söylenip söylenmemesi pek fark etmeyen, neticeyi asla değiştirmeyecek olan sözcüklerdir. en iyisi böyle gidişlerin ardından, bir müddet; patlamış mısır + dvd çiftiyle arkadaş olunup bu çiftin yanında sap gezen terk edilmiş sevimli arkadaş olarak kalmaktır.


(bkz: bitse de gitsek)
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar