gön

hudayinabitte geçen süleyman çobanoğlu şiiri.

lügat der-- der ki lügat
gönül gelirmiş gönden
ki üstünde kesikler
gelip geçen her günden

tortop dürülmüş, kanlı
hayvan ölünce kalan
neydi giden şey peki
içinde uçurulan

sıkı katla ve kınnap
hiç kimseler bırakmasın
kabahatler sakatat
amanın tuz, kokmasın

yetim ağlar, şairler
yere bakar düşünür
gön işte ört sırtına
kış ziyade, üşünür.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar