gülüm

yakın bir zamanda erkeklerin birbirlerine hitap şekliydi. duymayan olmuştur belki ama ben çok duydum. polat özentili, "heyt höyt" diye gezen abilerden duyuyorduk hem de. karizma nasıl da yerle bir oluyordu. farkında bile değillerdi. *
devamını gör...
emma sevmez madam bovary'de. doktor kocası ona gülüm diye seslendiğinde "bana köylüler gibi gülüm deme" der.

oysa ben bayılırım...en sevdiğimdir en sevdiğimden.
devamını gör...
kullanan kişiye göre iticiliği değişen kelime. küçük iskender'in "de gülüm" isminde bir şiiri vardır ki oldukça arabesk olmasına rağmen güzeldir de.

"göreceksin gülüm! bekle!
hırslarımız, acılarımız gitgide ihanetlere
hainlere, ezilmelere alışacak..
göreceksin-sevinçten ağlayacaksın gülüm-ki
iste o vakit bana-doğrudur! -
sair olmak, seni sevmek pek çok yakışacak!
bak! şiirler var, mektuplar var, çocuklar var,
sokaklar var, kediler!"
devamını gör...
benim memleketimde kardeşe, yakın arkadaşa böyle hitap edilir, hatta şöyle "ba gülüm" , çok yaşlı çok gün görmüş kaç dünya zamanı geçirmiş bilge kadınlar bile, isterse yüz yaşında olsun daima genç kalacak bir hitaptır.
devamını gör...
değer verdiğim insanlara genelde kullandığım. aslında ağır abi gibi dursa da güzel bi hitap şekli lan. bi de şey var;

ben sana gülüm demem gülün ömrü az olur. ama adam orda ömründen bahsetmiyoki be kardeşim neyse konuyla alakasız.
devamını gör...
isminde gül olanların -daha çok adı gül'le başlayanların- muhatap olduğu, arabesk havası olan bir hitap şekli. hoş mu? değil. yapma evladım.

bir de akla "ben sana gülüm demem" gibi şeyleri getirir ki cidden duymak istemez insan bunu. insanı kendinden soğutmak için birebir.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar