istediğin sorundan başlayabilmek

derin bir liselinin hayattan tek beklentisidir. şŸöyle ki;

her sabah kalkıp okula gidip, herkes olmanın verdiğŸi acı var içinde. baktığŸı her yerde kendini görür bu yeniyetme. normal beden giydiğŸini bilmesine rağŸmen nedense etrafında kendi small'ları, large'ları, x-large'ları bitmekte. nereye baksa kendi nereye baksa aynı nereye baksa herkes tam da o baktığŸı yerde. bir bir elinde sorunlar listelenmişŸ bir diğŸer elindeyse listelerinin listesi. acaba koşŸsam mı kantine sıra beklemesem mi dese de ağŸzı tıka basa geri sınıfa ter içinde dönmek istememekte. konuşŸmadı arkadaşŸı olmadı konuşŸtu arkadaşŸlarından ayırdı kendini. oturduğŸu yerden dünyayı kurtarırken ötekileri beriki oldu kurtaramadı diye kendini bile. yemek yerken nefes almayı unuttu bir keresinde de kimse farketmedi ölüyordu az daha. en son gördüm işŸte 11. sınıftaydı, zaten eski bir tanıdık falan mı neydi bu çocuk oradan çıkardım. böyle bir garip baktı bana benzetemedi herhalde tanıdığŸı birine. ölümcül bir hastalığŸa yakalanmışŸ olduğŸunu farkettim ama ondan gizliyorlardı belli ki. 3-4 yıl içinde anlar nasılsa dedim pek takmadım.

neyse işŸte istediğŸim sorundan başŸlarım ben artık o kadar özgürüm demişŸtim geçenlerde de ona binayen düşŸündüm tabii bir bir herşŸeyi. bu durum geldi aklıma da, daha dün ölümcül bir hastalığŸa yakalandığŸımı da öğŸrendim. ne liseliyi ne kendimi tanıyorum bildiğŸim tek şŸey hastaymışŸım, her an ölüyorum.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar