kapkara bir gökyüzüne uyanmak

bugün başıma gelen şey. uyku arasında sürekli yağmurun "muttarit" tıpırtılarını duyup "yağmur mu yağıyor yahu?" diye düşündüğün, ama bir türlü uykuyu yenip pencereden dışarı bakamadığın bir gecenin sonunda sabah devam eden yağmurla ve simsiyah bir gökyüzüyle karşılaşmak... hâlâ simsiyah. hâlâ yağıyor ve duracağa da benzemiyor. üstüne üstlük insanın içindeki bütün çalışma, düzen, intizam duygusunu söküp alıyor da yerine melankolik bir şair bozuntusu bırakıyor. artık yapılacak yığınla işin mi var, vur sırtına rahvan gitsin...
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar