kedi hayvanı

en çok eziyet gören hayvanlardan biridir. daha yavruyken feleğin tokatını yer.

annesi yemek bulmaya giden enikler, kendini bilmez eblehler yüzünden anasından ayrı düşürülür. evlere kapatılır, biraz büyüyüp bebekliklerini üzerlerinden attıklarından sosyal medya platformlarında sanki kendi konuşuyormuş gibi "vay efendim ben boncuk, çişimi kakamı kuma yaparım. oyuncuyum, aşılarım yapıldı, kendime kalıcı yuva arıyorum" diye sevimsiz postlar açılır. ha sahiden annesi ölmüştür ya da hastadır da sokakta kalsa ölecektir, ölmesin diye iyileşinceye dek eve alınmıştır ve bunun sonucunda malum duyurular yapılıyordur o ayrı, ona laf yok! ama öyle değilse... ağır konuşurum. konuşuyorum.


ya bir diğer konu da; ev adını verdiğimiz bu yapılar insanlar için! biz yaptık çünkü sığınmamız lazım. kediyi, köpeği apartman dairesine hapsetmek kimse kusura bakmasın ama hayvanseverlik olmuyor. sen o canlıya sordun mu "ben senin özgürlüğünün içine edeceğim"diye? yemini, suyunu ver, akşam işten ya da okuldan gelince iki oyna, e bitti mi? bahçen yoksa, öyle hayvan sevme güzel kardeşim. seni de bir yere kapatsalar, en sevdiğin yemekleri getirseler bir noktadan sonra darlanırsın. üzülüyorum böyle hayvanları gördükçe.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar