kendi acısını en büyük acı olarak görmek

hani hepimiz deriz ya ne çektiğimi bir ben bir Allah bilir diye. platonun bir sözü bu normalde: her insan kendi acısını insanoğlunun çektiği en büyük acı olarak görür.
schopenhauer ise kendince nedenini açıklıyor: insan ruhu sürekli acıyı arzular. eğer arzuladığı acıya kavuşamazsa kendi küçük acısını gözünde büyütür, büyütür ve onu en seviyesine çıkarır. sonuçta da ruhsal olarak bir doyum elde eder.
devamını gör...
tanımlar mı bilmiyorum lakin atalarımızın bir sözü var -"el yumruğu yemeyen kendi yumruğun balyoz sanır diye. biraz ona benziyor bu durum.
ego boyutuyla değerlendirmek yanlis olur. zira her insana acısı büyüktür. bence bu durumlarda irdelenmesi gereken esas detay kisinin acısını gizlemek istemesi mi, yoksa haykirmak istemesi mi daha baskın. uzerinde durulmasi gereken konu bu bence.
devamını gör...
sonuç olarak çekilen veya çekildiği zannedilen en büyük acılardan sonra..insan ya derin bir merhamete..yada büsbütün bir vicdansızlığa bürünür..bu kısım sade takdir-i ilahi..
devamını gör...
kedi şeyini görmüş ben bu yaradan ölürüm demiş misali. biraz düşününce insanlığın ızdırabı için ağlayası gelir insanın, hira dağına çekilen peygamber gibi.

ama öte yandan ateş de düştüğü yeri yakar. bir kişiye küçük gibi görünen dert diğerine büyük gelir. e her şey zihinde, kalpte biter de derler. o da doğru biraz.

bir şeyler söyledim, ama tam da fikrim yok. büyütmesin kimse öyle. yine de şükredelim.
devamını gör...
herkesin durumları kendi anlayabildiği ya da hissebildiği gibi değerlendirmesinden ötürü ortaya çıkan farklılıktır.yani ali tekintüre'nin 'herkesin acısı sevgisi kadar' dizesini bu duruma uyarlamak mümkündür ama büyüklerimiz de 'kendinden aşağı düşün' derler ki çok haklılar.
devamını gör...
insan ne söylediğine dikkat etmeli derim hep ve ne düşündüğüne. geçtiğimiz yıl bu zamanlarda bir öğrenci kendisini zorlayan canını yakan bir durumdan bahsetmişti. bense hem ona moral olsun hemde beterin beteri var misali örnekleme yapayım dedim. seninkisi de acı mı dünyada savaşla yaşayan, açlıkla imtihan olan, tedavisi olmayan hastalıkları olan insanlar var, yersiz yurtsuz olanlar var dedim. çok gećmedi bizzat insanın kendi acısının en büyük acı olduğunu bunu başkasının anlayamayacağını, bunun basiti zoru olmadığını her zamanki gibi tatbik ederek öğrendim.
devamını gör...
öncelikle acıların yarıştırılmaması gerektiğini öğrenmek gerekir. herkesin kişiliği, yaşam tarzı ve imtihan olma şekli farklıdır. haliyle acıyı çeken insan, konu fark etmeksizin ne şekilde okursa olsun her zaman en büyük acıyı çektiğini düşünür.
devamını gör...
sineğe bir kap su deryadır. haliyle herkesin yaşadığı sıkıntılar onun nazarında en büyük sıkıntılardır. insanın hayatı da dünyasının merkezi olduğuna göre öyle görmesi elbette normaldir. fakat kişi bunu gerçek dünya ile karıştırmamalıdır. zira hakikaten öyle acılar var ki insanın kendi yaşadıklarını musibet olmaktan çıkarır. ailenizin, eşinizin, çocuğunuzun gözünüzün önünde parçalandığını düşünün mesela.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar