kimsesizlik hissi

kimsesizlikten ötürüdür diyecektim, aklıma; "o zaman anlayın ki Allahu teala kimsesizler
kimsesidir"
ve "rabbin seni terketmedi, sana darılmadı da" ayetleri geldi. bazen insan kendini kimsesiz hisseder, hayatında kimse yokmuş ya da kimse onu anlamıyormuş gibi hisseder. ruh haline bağlı bir histir bu, insana özgüdür. ama değil mi ki bir insan; en kimsesiz olduğunu düşündüğü anda bile yaratıcısına hissî nazarda bulunurken en kalabalık kimseye sahip olur?
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar