mana yı harfi

kelime manası;harf gibi,bir şeyin kendisini değil de,sahibini,sanatkarını,ustasını tanıttıran manası.

islam terminolojisindeyse,risale-i nurlarda sıkça karşımıza çıkıyor:
mü'min olan zât,mânâ-yı harfiyle, yani gayre bir hâdim ve bir âlet sıfatıyla kâinata bakıyor. kâfir ise, mânâ-yı ismiyle, yani müstakil bir "ağa" nazarıyla âleme bakıyor.

şimdi nedir mana yı harfi;kainata Allah hesabıyla bakmak demektir.misal verecek olursak;çiçeğin güzelliğini temaşa ederken:
-"aa ne güzel" demek;çiçeği,yaratıcısından,san'atkarından bağımsız olarak düşünmek http://demektir.ve bu cehalettir.oysaki sanata bakıldığında san'atkarı görmek gerekir.yoksa tüm bakışlarımız,tüm temaşalarımız materyalizme hizmet eder.

mahlukata bakarken,güzelliklerini temaşa ederken;cenab-ı hakkı bulmaya çalışmak,her nesnede,her çiçekte,her zerrede,her kıvrımda adını görmeye çalışmak ise;marifet i ilahiyedir.bu bakış açısı insanı muhabbet makamına götürür.buna mana i harfi diyoruz.
harfler kelimeleri oluşturuyorsa ve harfsiz kelime yoksa,bu mahlukatın bize anlatmak istediği bir şey var.hakiki tevhid,allah'ın birliğine inandıktan sonra,kainatta o'nun sikkelerini,tuğralarını görmek değil miydi zaten?
mana yı harfiyle bakmayan müslümanın materyalistten pek de bir farkı yoktur.

"her şey helak olup gidicidir,o'na bakan yüzü müstesna."*
devamını gör...
said nursi'nin "kırk sene ömrümde, otuz sene tahsilimde yalnız dört kelime ile dört kelâm öğrendim; tafsilen beyan edilecektir. burada, yalnız icmalen işaret edilecektir. kelimelerden maksat, mânâ-yı harfî, mânâ-yı ismî, niyet, nazar'dır" sözünde geçen bir ibaredir. eşyanın maddi değil, manevi olan manasıdır. üstad bunu anlatırken şu örneği verir.

bir padişah iki kişiye elma hediye eder. biri elmayı meyve olarak sever ve ağzına atıp yer. diğeri ise bunu hediye olarak görür ve başının tacı eder. ilk muhabbet türü mana yı ismi yani maddi cihetiyledir. bu kısım önemsizdir ve zevale yani yok olmaya mahkumdur. bitince de insana elem verir. ikincisi ise mana yı harfi cihetiyle bakmaktır. bu muhabbet ise hem zevalsizdir hem de padişaha bir teşekkürdür.

işte kainattaki her şey de böyledir. yaratılan her şeyin manevi yani mana yı harfi ciheti vardır. bu yüzden yok olsalar da elem vermezler. lezzetleri daimidir ve bu açıdan bakmak tefekkür olduğundan ibadet hükmüne geçer. kişiye maddi açıdan fayda sağlamasa da esma ve sıfatlarını gösterdiği için kıymetlidir. mana yı ismi yani maddi ciheti olarak ise hiçbir şeyin kıymeti yoktur. çünkü her nefis ölümü tadacaktır.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar