masumiyetini yitirmek

bu mevzunun bir sürü yönü var. aslında en önemlisi olandan bahsetmek hiç içimden gelmiyor. neyse, bu yüzden eveleyip geveleyeceğim biraz... masumiyetin yitirilmesi kötüyü fark etmek ve kötüye meyletmekle başlar. meşhur feylesofa göre nihayet herkes masumdur zira hiç kimse kendi arzusuyla, bilerek kötü olmaz, kötülük etmez. bilseydi etmezdi? burada henüz çözemediğim bir düğüm, farkına varamadığım bir nüans var. böyle hani bir şey dilinizin ucuna gelir de söyleyemezsiniz ya hah işte ben de bu noktayı düşünürken benzer şekilde hissediyorum. neyse kötülüğe meyil ve özgür iradeyle kötüyü tercihle masumiyet yitirilir. ha eyleme dökülmez de yalnızca düşünce dünyasında olur biterse bu sefer de zihni masumiyet yitirilmiş olur. kademeleri var galiba.
devamını gör...
her zaman kendi başınıza, kendi iradenizle yitirmediğinizdir...
bir düzeysizliğin, bir çamurun, bir batağın ortak zemin olduğu yerde paçalarınızdan kendiliğinden yükselen, sizi de kirletendir... bu nedenle uyumsuz, reddiyetçi, aksi, isyankar olmak marifetini gösterenler bir de adaleti ve vicdanı yanlarına alabildiklerinde temiz kalmayı da başarabiliyorlar... iyidir ayrık otu gibi olmak bu gibi durumlarda...
devamını gör...
insanın okul hayatına başlayıp masumiyetini yitirmiş diğer çocuklarla birlikte olmasıyla başlayan yolculuk. yada kestirmeden şöyle demeliyim, insanın toplum içine girmesiyle yok olan halet. ama infinitium un dediği gibi bunun da merhaleleri var ki insanın masumiyetinin bozulmasının daha doğrusu artık bozulmuşluğunun en büyük göstergesi yapılması uygun olmayan hal ve davranışları rahatlıkla fiiliyata dökmesi. işte bu da çürümenin başlangıcıdır...
devamını gör...
kişiyi kendisinden davacı olan biri haline getirir. içinde bir yerlerde temiz kalan bir parçan can çekişip durur. ağır basan tarafın o masumiyetin sesini kısıp yapacağını yapmaya devam eder. çamurda yuvarlanan kar topu gibi beyazlığından eser kalmayana dek kirlenir, en sonunda bir kayaya çarpıp parçalanır. bunun için kayayı suçlayamaz üstelik, çünkü ona doğru koşan kendisidir...
devamını gör...
görünüşte hepimiz masumuz değil mi? değiliz. bir kerelik bir şey olmaz dediğimiz yanlış davranışlar ve bunlara göz yummamız her şeyi açıklamıyor mu? herkes başkasının gözünde masum olabilir. ama kendi gözümüzden baktığımızda. ‘masum değiliz.’ insan, hatalı ve sürekli yanlış yapabilen bir varlık. peki ya bu hatalar ne kadar yıkıyor? ne kadar yerle bir ediyor? çocuklar aç, insanlar ölüyor ve her insan kendisi için savaşırken neyi kaybediyor?
-masumiyetini.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar