motivasyon

belirli bir eylemi yerine getirmek için bir insanın bazı içsel ve dışsal faktörlerden aldığı güçle coşku, canlanma, davranışlarda kararlılık göstermesi ve davranışlarını yönetmesidir.
devamını gör...
bir şeye ulaşmak istemek veya bir şeyden kurtulmak istemek. her iki hâl de beraberinde motivasyon getirir. ilki tercih üzerine, ikincisi zorunlu olaraktan...

bence ikisine de doğuştan sahipken insan, yıllar ve deneyimler sonrasında sadece ikincisiyle yaşamaya devam eder pek çoğu. maalesef..

devamını gör...
hayatımda şöyle bir şeyi keşfettim. ciddi bir manada motivasyonsuzluk yaşıyorum. aslında hiçbir halimize hareketimize düşüncemize ve söylemlerimize uymayacak bir motivasyonsuzluk ve heyecansızlık bu. mesela günlerimi çok aylak geçirdiğimi farkediyorum hüzünle. sonra koca bir ay içindeki tek bir gün ise öyle bir aşkla geçiyorki, sanki bütün işlerimi o birgün içinde halledip biraz daha uzatıyorum kendi kıyametimin süresini. halbuki ne olur şöyle bir düzen oturtsam? hergün kütüphaneye gidip ders çalışsam, okumalar yapsam. ben de rahat etsem. bazen hala yapabildiklerim için ben de şaşırıyorum. yüksek lisansa kaydolmam ya da başka başarılarımdan ötürü. ama aylaklığımı ben biliyorum. hevessizliğimi ben görüyorum. umut dolu cümleler kurmak istiyorum oysa. Allah'ın verdikleri aslında bunu gerektiriyor. ama işte bazen zor. belki de bir bakara suresi tilaveti her şeyi halleder ama şimdilik sözlükte entry girmek daha ideal sanırım. neden öyleyse.
evet, motivasyon: bir saniye içinde bazen taklalar atabildiğini, çok şeyler başarabildiğini, yani kendinde bu kudreti bulabildiğini düşünen ama aciz bir kulun çok zamanını boş geçirdiğini farkettikten sonra ihtiyaç duyduğu o yegane şey.
devamını gör...
çoğu zaman hareketin sebebi değil sonucudur. burada newton'un birinci hareket yasasının insan davranışına adaptasyonuna kafa yorabiliriz: nasıl hareket etmekte olan bir cismin ''eğilimi'' hareket etmeye dönükse, insan için de, herhangi bir konudaki ''küçücük bir adım'' dahi onun zamanla büyük adımlara doğru eğilimli olmasına vesile olur. bu da ''beraberinde'', o küçük adımların ''sonucunda'' bir motivasyon getirir. yani insanın iç alem dengesini bozsa dahi, kendini ''ilk küçük adım'' için zorlamak, çoğu zaman insanı dağın tepesine çıkarır, sonunda ise ''yahu buraya ben nasıl çıktım'' dedirtir. son söz, başlamamış bir şeyi başlatmak, başlamış olanı devam ettirmekten çok daha zordur. momentumun korunumu...
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar