muleta

ispanyolca bir kelime olup,kelime anlamı koltuk değneği idir. ama aslen; boğa güreşlerinde boğaya tutulan kırmızı bezin sarılı olduğu sopaya verilen addır.
devamını gör...
ayrıca bir edip cansever şiiridir.

geçtikti bir gün hani
ormandan ve aydınlıkların fısıltısından
kenti görmeye gittikti yağmurda
yürüdüktü dar sokaklarda saatlerce
girdikti sonunda yanık yağ kokulu
çinko tezgâhlı bir meyhaneye
göz göze geldikti sevimsiz bir papağanla
demiştin o gün bana, anımsıyorum
ah, acısız boğulabilir insan.

eylüldü, mavi dönemiydi sanki picasso'nun
- denize inen atlılar -
sonra sonra guernica ve
`chat et oiseau'
yıl bin dokuz yüz otuz dokuz
yas içinde bütün dünya
şehirler yanmış yıkılmış
gördüktü ne kadar yorgun
ne kadar çaresizdi isa
ve demiştin bir gün, anımsıyorum
mutsuzluk da boğabilirmiş insanı
bir gün, akşama doğru, alacakaranlıkta.

başını menekşeye koydu, uyudu
bir güvercin çalılığın orada
hani
görmeye gittikti güneşli günde
parkı ve ördekleri
yıllarca sonra. savaştan
ekmek kırıntıları attıktı havuza
bir elim omuzunda seyrettikti uzun uzun
dünyayı ve çiçekleri
nedense durgunlaşıverdindi bir ara
çok değil, en fazla birkaç dakika
ve dedindi, mutluyken de boğulabilir insan.

ilkyazları sevmiyoruz artık, yaşlandık da ondan mı
aşkımızı seyrediyoruz sanki uzaktan
oysa yok biten bir şey aramızda, yok da
hep aynı kalmıyor ki yakın duygular
demiştin bunları bir bir, anımsıyorum
mutlu da olsa insan mutsuz da
her an yeniden yaratabilirmiş kendini
demiştin, bir sabah, bir başkla aşkla.

sen ölüm!
seni hiç düşünmeden yaşadık
seni hiç düşünmeden yaşayacağız bundan sonra da.
devamını gör...
edip cansever'in iyi şiirlerinden bir tanesi. en göze çarpan kısımı ispanya iç savaşına ve bunu işleyen picasso'nun guernica tablosuna değinmesi. şair savaşın yarattığı çaresizliği vurgulamak amacıyla "gördüktü ne kadar yorgun, ne kadar çaresizdi isa" gibi bir dizeyi de şiire eklemiş. burada isa'nın çaresizliğinden kasıt çarmıha geriliş hikayesine bir gönderme mi yoksa dini öğretilerin savaşı durduramaması mıdır bilinmez. lakin bence şiirin en can alıcı kısımı son pasajında yatıyor;

"ilkyazları sevmiyoruz artık, yaşlandık da ondan mı
aşkımızı seyrediyoruz sanki uzaktan
oysa yok biten bir şey aramızda, yok da
hep aynı kalmıyor ki yakın duygular
demiştin bunları bir bir, anımsıyorum
mutlu da olsa insan mutsuz da
her an yeniden yaratabilirmiş kendini
demiştin, bir sabah, bir başka aşkla.

sen ölüm !
seni hiç düşünmeden yaşadık
seni hiç düşünmeden yaşayacağız bundan sonra."
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.