oğuz kaan destanı

2. (Tematik)
oğuzname'nin orijinalinin başlangıç kısmı şöyle:
“günlerden bir gün, ay kağan'ın gözü parladı, doğum sancıları başladı ve bir erkek çocuk doğurdu. bu çocuğun yüzü gök gibi parlaktı. ağzı ateş kızılı, gözleri ela, saçları ve kaşları kara idi. perilerden daha güzeldi.
bu çocuk anasının göğsünden bir defa süt içti, bir daha içmedi. çiğ et, aş ve şarap istedi. dile gelmeye başladı. kırk gün sonra büyüdü, yürüdü, oynadı. ayağı öküz ayağı gibi (kuvvetli), beli kurt beli gibi (ince), omuzları samur omuzu gibi, göğsü ayı vücudu gibi (kuvvetli) ve bütün vücudu tüylü idi. yılkı güder, ata biner, av avlardı.
günlerden, gecelerden sonra yiğit (delikanlı) oldu. o çağda, o yerde bir ulu orman vardı. bu ormanda dereler, gözeler çoktu. buraya gelen avlar, uçan kuşlar da çoktu. ormanın içinde bir de büyük bir canavar vardı: yılkıları, insanları yiyen, çok büyük yaman bir canavar! (metinde gergedan olarak geçiyor). bu canavar, halkı ağır bir eziyetle ezmiş, sindirmişti. oğuz kağan çok cesur yiğitti. bu canavarı avlamak istedi ve günlerden bir gün ava çıktı. kargı, yay, ok, kılıç, kalkanla atlandı (ve canavarı bulmak için ormana gitti). (önce) bir geyik yakaladı. onu söğüt çubukları ile bir ağaca bağlayarak bırakıp gitti. sabahleyin tan ağarırken yine geldi. gördü ki canavar geyiği kapmış. (oğuz kağan bu defa) bir ayı yakaladı. onu, altın kemeri ile ağaca bağladı ve gitti. ertesi sabah, tan ağaran çağda yine geldi. gördü ki canavar ayıyı da almış, götürmüş. (bu defa) o ağacın dibinde kendisi durdu. canavar gelip, başı ile oğuz'un kalkanına vurdu. oğuz kargı ile canavarın başına vurarak onu öldürdü. kılıçla başını keserek, alıp gitti.
tekrar (aynı yere) geldiği zaman gördü ki bir sungur (aladoğan) canavarın içerisini (iç organlarını) yemektedir. yay ile, ok ile sunguru öldürdü, başını kesti. ondan sonra dedi ki: canavar geyiği yedi, ayıyı yedi, kargım onu öldürdü. çünkü kargım demirdendi. canavarı sungur yedi, yay ve okum onu öldürdü. çünkü okum bakırdandı.
gene günlerden bir gün, oğuz kağan bir yerde tanrı'ya yalvarmakta idi. karanlık bastı ve gökten bir gök (mavi) ışık düştü. güneşten, aydan daha parlak bir ışıktı. oğuz kağan (bu ışığa doğru) yürüdü. gördü ki, ışığın ortasında bir kız oturuyor. çok güzel bir kız. başında ateşli ve parlak bir beni yardı. altın kazık (demir kazık yıldızı) gibiydi. öyle güzel bir kızdı ki, gülse mavi gök gülüyor, ağlasa mavi gök de ağlıyordu.
oğuz kağan onu görünce usu (aklı) gitti. onu sevdi ve aldı. onunla yattı ve dileği oldu. kız hamile kaldı. günlerden gecelerden sonra (kızın gözleri) parladı. üç erkek çocuk doğurdu. birincisine gün, ikincisine ay, üçüncüsüne de yıldız adını koydular.

yine bir gün oğuz kağan ava gitti. önünde, bir göl ortasında bir ağaç gördü. ağacın kovuğunda bir kız vardı. yalnız oturuyordu. çok görümlü (güzel) kızdı. gözü gökten daha gök (mavi) idi. saçları dere gibi dalgalı, dişleri inci gibiydi. o kadar güzeldi ki, yeryüzü insanları onu görse "ay ay, ah ah, ölüyoruz!" diye sütten kımız olurlardı. oğuz kağan onu gördükte usu (aklı) gitti, yüreğine od düştü. onu sevdi, aldı. onunla yattı, dileği oldu. kız dölboğa (hamile) kaldı. günler ve gecelerden sonra (bu hatunun da) gözleri parladı ve üç erkek çocuk doğurdu. birincisine gök, ikincisine dağ, üçüncüsüne deniz adını koydular.
ondan sonra oğuz kağan büyük bir toy verdi. halka yarlıg gönderdi. çağırılan halk, birbirine danıştı ve geldi. oğuz kağan kırk masa ve kırk sıra yaptırdı. türlü yemekler, türlü şaraplar, tatlılar, kımızlar yediler ve içtiler. toydan sonra oğuz kağan beğlere ve halka yarlıg verdi.
dedi ki:
ben sizlere oldum kağan,
alalım yay ile kalkan,
nişan olsun bize buyan,
bozkurt olsun bize uran,
demir kargı olsun orman,
av yerinde yürüsün kulan,
daha deniz, daha müren,
güneş tuğ olsun, gök kurıkan.

yine ondan sonra, oğuz kağan dört yöne yarlıg yolladı. bildiriler bildirdi ve elçilerine verip gönderdi.
bu bildiriler şöyle yazılmıştı:
"ben uygurlar'ın kağanıyım, yerin dört bucağının kağanı olsam gerektir. sizlerden baş eğmenizi istiyorum. kim benim ağzıma bakarsa (ağzımdan çıkan emirlere uyarsa), hediyelerini kabul eder, onu dost bilirim. kim baş eğmezse, gazaba gelirim, onu düşman tutar, çeri çıkarıp baskın yapar ve astırırım, yok ederim!”
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar