omzumda

o, omuzumda oturuyor benim,
kimseye görünmeden:
yabancı göze görünmez
onu yalnız ben görebilirim.
şakaklarımı okşuyor tatlılıkla
ve sıcaklığıyla ellerinin
hafifletiyor ağırlığını
dayanılmaz acıların:
istırapla mıhlandığımda,
kederle çarmıhlandığımda,
ve hayatın boyunduruğunda
donduğunda kanım;
ve bir ölüm öpücüğü gibi
acı, deldiğinde kafatasımı,
odur silen alnımdaki teri
sevecen eliyle.
ayaklarımı çelip de
beni yolun ortasında
deviren yorgunluk
ansızın siliniverir!
ve hazırım yeniden
en uzak yollara gitmeye;
içimde bir sevinç
dudaklarımda bir gülüşle;
bu demektir ki
oğlum öptü beni;
omuzumda oturan,
kimsenin görmediği.

jose marti.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar