1. toplam entry 1070
  2. takipçi 7
  3. takip edilen 3
  4. puan 5794
  5. statü
  6. rütbe yazar
  7. kayıt tarihi 10 yıl önce

zamanın en kısa hali

can yayınları'ndan çıkan bir cem akaş romanıdır.

aralarında belli bir zaman akışı olmayan maddeler halinde yazılmış roman. Birinde karakterimizin çocukluğundan bir anıyı okurken, diğerinde çocuğu ile bir anısını okuyabiliyoruz. Böyle madde madde bir kadının hayatı; annesiyle, çocuğuyla, sanat dünyasıyla, aşklarıyla ilişkileri üzerinden anlatılmış.

--- alıntı ---

"Sanat dünyasının önde gelen koleksiyonerlerinden biri arıyor, anılarını yazmak istediğini, kitabı yayına hazırlayacak, eli kalem tutan, sanat işlerinden anlayan bir editör aradığını söylüyor, işi ona teklif ediyor. Pintiliğiyle ünlü bir adam ama parada anlaşıyorlar, çalışmaya başlıyorlar. Ailesinin beş kuşak antikacılık ve koleksiyonerlik hikayesini, kimleri alıp kimleri sattığını, başka koleksiyonerleri kötü gösteren hikayeleri, arada da çapkınlıklarını anlatıyor adam. Birkaç oturumdan sonra tavırları değişiyor, laubaileşiyor, içki içip abuk sabuk konuşmaya, bazen hakarete varacak şeyler söylemeye, bazen de vıcık vıcık iltifatlar etmeye başlıyor. Adamın hayat hikayesini yazdığı duyuldukça, çevreden onunla ilgili şeyler anlatmak isteyenler, özellikle de taciz hikayelerini anlatmak isteyen genç ve orta yaşlı kadınlar çıkıyor, sayıları artıyor. Kendi deneyimi ve bu insanların anlattıklarıyla adamın kendi hakkına anlattığı yaldızlı hikayeler öyle bir tezat oluşturur hale geliyor ki adamın yanında duramaz, kitap üzerinde çalışamaz oluyor. Neyse ki metin o günlerde tamamlanıyor, iş resimlerin yerleştirilmesine, tasarımın yapılmasına kalıyor, parasının son taksidini kitap yayımlandığında almak üzere el sıkışıyorlar koleksiyonerin ofisinde; ısrarlı yemek teklifini reddediyor, sırnaşmaya başladığında neredeyse koşarak kendini sokağa atıyor. O gece, dinlediği taciz hikayelerini bir yazı haline getiriyor, adamın hayat hikâyesinin çeşitli yerlerine serpiştiriyor ve metnin son hali olarak yayınevine gönderiyor. Koleksiyonerin onu araması için iki hafta geçiyor - belli ki yayınevindekileri ancak o zaman farkına varıp adama haber veriyor. Küfürler, tehditler, aşağılamalar çınlıyor kulağında, gülümseyerek dinliyor başta ama sinirlerine hakim olamıyor sonunda, Herkes öğrenecek senin ne mal olduğunu, aşağılık pezevenk seni, diyor ve telefonu kapatıyor."
syf.132

--- alıntı ---

dünyanın güçlü tarafı

yapı kredi yayınları'ndan çıkan bir kerem ışık romanıdır.

--- alıntı ---

"Dönüp geçmişe baktığımda güvercinlerle dolu bir bahçeye girmiş gibi hissediyorum, demişti sonra. Her biri farklı birer anı ve ben onlara doğru adım attığımda havalanıp gözden kayboluveriyorlar. Bana sadece kanat çırpışları ve yüzümü usulca yalayıp geçen rüzgârları kalıyor."
syf.49

"İnsan bedeni yaşlandıkça bir savaş alanına benzer. Anımsanan geçmiş ise elde kalan son savaş ganimetidir."
syf.159

--- alıntı ---

benden'iz james joyce

ithaki yayınları'ndan çıkan bir fuat sevimay romanıdır.

Dublin'in asi delikanlısı James abimiz, Ulysses'ini okumadan sergileyenlerin havasından mezarında ters dönüp gözünü İstanbul'da açar gibi olur ama tam açamaz. Çünkü zaman Gezi Direnişi zamanıdır, ortalık biber gazı sisine bürünmüştür. Ama yine de Çevirmen ve türlü hayta eşliğinde İstanbul'un altını üstüne getirir.

İş bu yolculuk esnasında Ulysses'inden Finnegan'ına, Dublinliler'inden Sanatçı'sına Jeymis abimizin kitaplarını yazarla beraber incelemiş olur, "lan bi daha mı okusam" hevesine kapılırız.

Mutlaka okunması gereken romanlar listeleri filan oluyor ya, işte bu delice roman o listelerde başı çekecek türden. Tavsiyedir.

--- alıntı ---

"Yazarken istedim ki arabacısı garsonu, işçisi esnafı, herkes okusun, sanat halkla buluşsun. Varsıl, yoksul kim varsa bilsin ki kahraman kendisi. Ama bu elitist tayfa yani seçkinciler diyor ki; Joyce'u anca ben bilir, ben okur, ben anlarım. Siz okuyamazsınız. Neden? Kültürsüzsünüz. Sen nereden biliyorsun be kültür ne, kimin kültür. Manyak"
syf.13

"Roman yazacak olsam işçilerin memurların okuyacağı bir şey olsun isterdim. Otobüs şoförüyle opera muhabbeti, esnafla resim sohbeti yapıp, işçinin kızıyla edebiyat konuşabilmeliyim. Yoksa dön dolaş mektepliler arasında al gülüm ver gülüm sanat, insanlığı bir yere götürür mü?"
syf.129

--- alıntı ---

lojman

everest yayınları'ndan çıkan bir ebru ojen romanıdır.

--- alıntı ---

"Her şeyin bir vakti vardır. Doğanın orkestrasında kanat çırpınışları, nefesi, müziği oluşturan ritim, zamanında gerçekleşmelidir. Vaktinde havalanmayıp yanlış bir adım atarsa ördek, sıcak su gözelerinde ıslanmış göğüs tüyleri, ayak perdeleri buza çivilenip kurtulamayacağı şekilde yüzeye yapışır. Gezegenler bütün şiirsel ritmiyle galaksilerde dönenirken, hareketsiz halde duran ördek, yeni bir göç yolunu kucaklarcasına bedenini yeryüzüne bırakır. Böylece acı dolu bir manzara daha gözlerimizin önünde yücelir. Manzaralar hep acı dolu, yürek burkucu ve güzelliklerinin temelini korkunç karanlıklara borçludurlar."
syf.9

--- alıntı ---

homo narrans: insan niçin anlatır

redingot kitap'tan çıkan bir ismail gezgin kitabıdır.

--- alıntı ---

"Dilin içine düşen herkes kendinden önce geçenlerin oluşturduğu patikaları takip etmek zorundadır. Tam da bu sebeple dil bir özgürlük ve bireyleşme alanı değildir; bir aidiyet, mahkûmiyettir, anlatılan bütün öykülerdeki kimliklere, inanca, değerlere dil yoluyla prangalıdır insan."
syf.44

"İnsan sessiz olanın sesi olmayı üstlendiğinde, iktidarını pekiştirecek çıkarımlar elde etmiştir. Sessiz kitlelerin sesi olmak, onların öyküsünü anlatmak, diğerlerini de kendi kurucu mitlerine bir öyküyle bağlamak imkânı bulmuştu. Hikâyesi bilinmeyen bir yabancıyla karşılaşma her zaman bir öykülendirme yoluyla onların da kurucu senaryoya bağlanmalarıyla sonuçlanmıştı. Başkası adına söz alanın amacı sözü kendisine almaktır, sözün anlamına el koymak, anlamını değiştirmek, kendilemektir. İnsan, adına söz aldığı tüm canlıların anlamlarını kendi isteği ve menfaatine uygun dönüştürmüştür."
syf.164

--- alıntı ---

istasyon

metis yayınları'ndan çıkan bir birgül oğuz romanıdır.

Birgül Oğuz'un evi; gelip geçici bir istasyon, kendini arayışın, kendine hareketin ve kendince bir yalnızlığın sabit noktası olarak resmettiği bir uzun ada hikâyesiydi. Nefisti.

--- alıntı ---

"Başıboşluk bazılarının cennetidir. Bir sabah uyanırsın ve yapacak hiç ama hiçbir şey yoktur. Oradan şuraya gidebilirsin, şuradan da buraya, sonra başlangıç noktasına dönersin ama istersen dönmeyebilirsin de. Hiçbir rotası olmadığı gibi hiçbir sınırı da olmayan bir yürüyüş."
syf.53

"Bazen bir şeyin dışarıda dinmesi gerekir. Bazen bir şey dışarıda diner. Bazen bir şey ancak dışarıda dinebilir."
syf.74

--- alıntı ---

berta isla

neyyire gül ışık çevirisiyle yapı kredi yayınları'ndan çıkan bir javier marias romanıdır.

--- alıntı ---

"Herhangi bir öykünün tek tek olaylarını ve ayrıntılarını, gerçek olanları da kurgusal olanları da unutmaya eğilimli insan, zaman üstlerinde katmanlaştıkça düzeyleri eşitleniyor. Buna karşın, bize anlatılan şey hayalimizin kenar köşesinde, kıyı bucağında, sınırlarında bir yerlerde sinip kalıyor. Bilgimizin parçası oluyor, dolayısıyla olanak çerçevesine giriyor."
syf.292

"Olaylar gelişmekteyken ve güncelken bile düşgücü gerekir, çünkü olaylara hacim veren, onları oldukları sırada anılmaya değenleri değmeyenlerden ayırmayı öğreten tek şeydir o."
syf.300

--- alıntı ---

poetikaya giriş

kaya şahin çevirisiyle metis yayınları'ndan çıkan bir tzvetan todorov kitabıdır.

--- alıntı ---

"Poetika, tek tek yapıtları yorumlamaya karşıt olarak, anlamı adlandırmayı değil her bir yapıtın ortaya çıkışını yöneten genel yasaların bilgisine ulaşmayı amaçlar. Ancak, psikoloji, sosyoloji, vs. gibi bilimlerin aksine, bu yasaları edebiyatın kendi içinde arar. Demek ki, poetika, edebiyata dair hem "soyut" hem de "içsel" bir yaklaşımdır.

Poetikanın nesnesi, edebi yapıtın kendisi değildir: Poetikanın sorgulamaya tabi tuttuğu şey, edebiyat söylemi denen o özgül söylemin özellikleridir. Dolayısıyla, her bir yapıt soyut ve genel bir yapının dışavurumu olarak kabul edilir; yapıt, bu yapının mümkün olan gerçekleşimlerinden biridir yalnızca. Bu itibarla, poetika gerçek edebiyatla değil mümkün olan edebiyatla uğraşır; başka bir deyişle, edebiyat olgusunun tekilliğini oluşturan soyut bir özellikle, edebilik ile ilgilenir. Çalışmanın amacı artık somut yapıtı farklı sözlerle anlatmak, onun geniş bir özetini vermek değildir; bundan böyle amaç edebiyat söyleminin yapısı ve işleyişine dair bir teori sunmaktır. Bu teori edebiyata dair olanakların bir tablosunu oluşturmalıdır; öyle ki, var olan edebi yapıtlar gerçekleştirilmiş olan özgül durumlar gibi görünmelidir. Böylece, psikolojik veya sosyolojik eleştiri örneğindeki gibi, edebiyat yapıtı kendisinden başka bir şey üzerine yansıtılmış olacaktır; ancak yapıtın kendisinden farklı olan bu şey heterojen bir yapı değil, edebiyat söyleminin yapısının ta kendisi olacaktır. Özgül metin, edebiyatın özelliklerini betimlemeyi mümkün kılan bir kerte olacaktır yanlızca."
syf.37

--- alıntı ---

sağır cumhuriyet

selahattin özpalabıyıklar çevirisiyle harfa yayınları'ndan çıkan ilya kaminsky kitabıdır.

Bir savaş, bir hayat, bir sessizlik ama en çok da bir çok şiirden oluşan tek bir şiir. Çok iyi ve uzun süre aklımı meşgul edecek bir metin.

--- alıntı ---

"Ülkemin mavi kanaryasını görüyorum,
ekmek kırıntıları topluyor her yurttaşın gözlerinden
ekmek kırıntıları topluyor komşularımın saçlarından
kar dünyayı terk ediyor ve dosdoğru yukarı yağıyor,
olması gerektiği gibi
bir ülkeye sahip olmak, çok önemli
duvarlara koşturmak, sokak lambalarına, sevdiklerine,
yapılması gerektiği gibi"
syf.26

"Bir çocuk nedir?
İki bombardıman arasında bir sükûnet."
syf.30

--- alıntı ---

petersburg'lu usta

ilknur özdemir çevirisiyle can yayınları'ndan çıkan bir john maxwell coetzee romanıdır.

Dostoyevski, tıpkı kendi romanlarındaki karakterler gibi, Coetzee'nin elinde yaralı bir karaktere dönüşmüş. Gönüllü bir sürgün olarak yaşayan Fyodor abimiz, üvey oğlunun gizemli ölümü üzerine Petersburg'a dönüyor ve bu durumu araştırmaya başlıyor.

Coetzee beğendiğim bir yazar, Petersburg'lu Usta da tüm eserlerini okuduğum bir yazarın işlenişi açısından ilgi çekici ve iyi bir roman.

--- alıntı ---

"İnsanlar ölümü kabullenir, yas tutar, daha sonra da unutur. Unutmazsak, derler, dünya çok geçmeden kocaman bir kitaplığa dönüşür."
syf.21

"Sizi korkutan ne, Müfettiş Maksimov? Karamzin ya da Karamzov ya da adı her neyse onu okuduğunuzda, Karamzin'in kafatası yumurta gibi parçalanıp açıldığında, onunla birlikte acı mı çekiyorsunuz yoksa baltayı savuran kolun arkasında onun sahibiyle birlikte gizlice coşuyor musunuz? Gerçek hangisi? Yanıtlamıyor musunuz beni? O zaman dinleyin: Okumak, o kol olmaktır, balta olmaktır ve kafatası olmaktır; okumak, teslim olmaktır"
syf.53

"Balta, halkın öcünün aleti, halkın silahı, kaba, ağır, karşılık verilemeyen, arkasındaki bedenin tüm gücüyle savrulan, bedenin ve yaşam boyu o bedenin içinde birikmiş kinin ve öfkenin ağırlığıyla, kara bir keyifle savrulan bir silah."
syf.120

--- alıntı ---
1 /