sebepsiz ayrılık

çağımızda olağan halde karşılanması gereken durumdur, neden olmasın ki? günümüz insanı salt aşklarını değil arkadaşlık ilişkilerini bile bir sebebe dayandırmadan oluşturuyor. ben annemi bile sebepsiz yahut salt annem olduğu için sevmem. aile bireylerini bile sevmem için toplumda asgari iyi bir insan olma donelerini taşımaları gerekir. bir insanla arkadaşlık kurmam için onurlu bir insan olması ve erdemli bir insana yakışacak rededişleri olması gerekir. günümüzdeki neredeyse bütün ilişki biçimleri sorgulamasız, ahpab çavuş ilişkileri bütünü olmaya gidiyor.

insanlar aşklarını da benzer sebeplere ve düşünülmüşlükler olmadan yaşıyor. sonrasında kapitalist modernitenin insanı kararsız bir histeri formuna dönüştürdüğü düzende sebepsiz ayrılıklar da olağanlaşıyor.
devamını gör...
bazen öyle olan bir ayrılık türü. yani, sadece öyle oluyor, oluveriyor...

nedeni yok, amacı da yok. bizzat yaptığım için biliyorum..* karakter olarak mükemmel sayılan birini terk ettim de en son. konusu her açıldığında ayrılık sebebini ayrı bir şey olarak söylüyorum. net bir cevabım yok. söylediklerim de fındık kabuğunu doldurmaz.

iyi bir insanı kırdığım için üzgün de olsam daha fazla devam etmediği için de memnunum aslında. ama bir anlamı yok. birbirimizin hayatına neden girdik, neden çıktık bir fikrim yok ve bu çok anlamsız. hiçbir şey katmadı bu iş ikimize de. sadece bana ilk sevgili deneyimini ilkbahar tadında toz pembe bir seyirle deneyimleme fırsatı verdi. ilginç durumlar. anlamıyorum bir türlü.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar