sensiz kalan bu şehri yakmayı çok istedim

yalnızlık anında okunabilecek güzel bir nurullah genç şŸiiridir. halk arasında kedili şŸiir diye de bilinebilir. ibrahim sadri'den dinlenmesi tavsiye olunur.

sensiz kalan bu şŸehri yakmayı çok istedim

mavi bir aleve dönüşŸtürdüm kalbimi bir anda
tutuşŸturmak istedim beni böyle umarsız
bırakıp gittiğŸin bu zalim şŸehri
yakamadım gözlerin dikildi karşŸıma bir caddenin tam ortasında
inanılmaz güzel bakıyordu gözlerime hafif ıslak
en özel en bilinmeyen türleri açmışŸtı papatyaların
hatıralarınla titriyordu içim kuşŸlar kanatıyordu gönlümü

gri bulutlar geçiyordu göğŸümden
anlamak üzreydim neron'un roma'yı neden yaktığŸını
karanlık bir koridor açıldı önümde anlayamadım
yenik düşŸmüşŸ bir napolyon kadar mutsuzdum aslında
intihara kalkışŸan hitler kadar çaresiz
yakmak üzreydim ki bu şŸehri hatıraların
içli bir yağŸmur gibi boşŸandı üzerime

kediler geçti birden kavşŸaklarından şŸehrin
acı acı miyavladılar gözlerime baktılar kızgındılar kırgındılar
onlar da tutulmuşŸlar anladım sana bendeki kadar
onlar da terk ettiğŸin bu şŸehri çaresiz
yakmak istiyorlar yakamıyorlar

saçların dikildi karşŸıma bir sokak köşŸesinde
her telinde parmaklarımın izleri parlıyordu
benzersiz kokunu alıyordu kıvrımlarından rüzgar
gözleri doluyordu saçlarına bakan kedilerin
her biri bir kenarda darmadağŸın
çömelip kalıyordu yutkunuyordu
rengi kaçıyordu pencerelerde perdelerin

nereye yürüdüysem bakışŸın, duruşŸun, sesin
anladım söndürmeliyim tutuşŸan yüreğŸimi
kendimi yakmışŸ olurum yakarsam bu şŸehri
çünkü sen her şŸeyinle bendesin
devamını gör...
bir nurullah gençşiiridir.

sensiz kalan bu şehri yakmayı çok istedim

mavi bir aleve dönüştürdüm kalbimi bir anda
tutuşturmak istedim beni böyle umarsız
bırakıp gittiğin bu zalim şehri
yakamadım gözlerin dikildi karşıma bir caddenin tam ortasında
inanılmaz güzel bakıyordu gözlerime hafif ıslak
en özel en bilinmeyen türleri açmıştı papatyaların
hatıralarınla titriyordu içim kuşlar kanatıyordu gönlümü

gri bulutlar geçiyordu göğümden
anlamak üzreydim neron’un roma’yı neden yaktığını
karanlık bir koridor açıldı önümde anlayamadım
yenik düşmüş bir napolyon kadar mutsuzdum aslında
intihara kalkışan hitler kadar çaresiz
yakmak üzreydim ki bu şehri hatıraların
içli bir yağmur gibi boşandı üzerime

kediler geçti birden kavşaklarından şehrin
acı acı miyavladılar gözlerime baktılar kızgındılar kırgındılar
onlar da tutulmuşlar anladım sana bendeki kadar
onlar da terk ettiğin bu şehri çaresiz
yakmak istiyorlar yakamıyorlar

saçların dikildi karşıma bir sokak köşesinde
her telinde parmaklarımın izleri parlıyordu
benzersiz kokunu alıyordu kıvrımlarından rüzgar
gözleri doluyordu saçlarına bakan kedilerin
her biri bir kenarda darmadağın
çömelip kalıyordu yutkunuyordu
rengi kaçıyordu pencerelerde perdelerin

nereye yürüdüysem bakışın, duruşun, sesin
anladım söndürmeliyim tutuşan yüreğimi
kendimi yakmış olurum yakarsam bu şehri
çünkü sen her şeyinle bendesin
devamını gör...
bir dize. diz dizeyken uzaklaşılmışlık dizeleri. kedileri de katmış işin içine.

giden kişi şehirdeki sahipsiz kedi köpekle ilgileniyorduysa, onlara müşfik bir edayla yaklaşıyorduysa illaki kedi köpeği de terk etmiş sayılır gidince. bu şiirin aşağıdaki dizelerinin derin anlamı budur.

"kediler geçti birden kavşaklarından şehrin,
acı acı miyavladılar, gözlerime baktılar kızgındılar, kırgındılar,
onlar da tutulmuşlar anladım sana bendeki kadar,
onlar da terk ettiğin bu şehri çaresiz
yakmak istiyorlar, yakamıyorlar."
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar