sosyal çevresinde muhabbet esnasında eskaza türk musikisinden, temaşa icrasından, şiir güzellemesinden bahis açıldığında adeta bir refleks olarak konuyu alanın efsanelerine getirip onlardan böyle söz eder. sanatla içli dışlılık yahut öyle görünme arzusu bazı kimselere işte böyle biraz tuhaf ama aynı zamanda pek klişe lakaidi tavırlar aşılıyor. elbette fena bir şey değil, bilhassa işin içinde özentilik veya artistlik yoksa ama ne bileyim ya sanki biraz suni duruyor. bu haller ne hikmetse sola meyilli zihinlerde daha ziyade açığa çıkar, acaba camiayı daha bir sahiplendiklerinden mi ki...
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar