simgesel

lacan'a göre çocukların toplumsal düzene giriş yaptığı ve sembolik kastrasyonun gerçekleştiği dönemdir. bu kavramı claude levi strauss'un etnografik araştırmalarını inceleyerek oluşturmuştur. freud'un gerçeklik ilkesine tekabül eden sembolik düzen dilde babanın adının öğrenilmesi ile onun mutlak otoritesini kabul edip boyun eğen öznenin çatışmalarını ifade eder. bu evrede iki cinste farklı biçimlerde kastre olur. erkek babanın mutlak otoritesine boyun eğer, kız ise fallusun yokluğundan dolayı bedbindir. lacan yaşamının son dönemlerinde, babanın adı kavramının gücünü anlatmak için "kadın yoktur, kadın erkeğin bir semptomudur" iddiasını ortaya atmıştır. bu iddiası yıllarca yanlış anlaşılsa da, lacan'ın bunu dil bağlamında söylediğini anlayan bazı feministler dahi bu iddiasına destek vermiştir kendisinin.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar