sözlük yazarlarının karalama defteri

#özgürler 

6341.
saat 9.30'daki ders için erkenden okulda olayım da biraz soluklanayım diye evden saat 6.50'de çıktım. hiç bu kadar yanılmamıştım... hala okula varabilmiş değilim.
ayrıca 1 saat uzaklıktaki tek otobüsle gidilen üniversiteyi buçuk puanla kaçırıp böyle 3 araçla 2+ saatte gidilen okulu kazanmamdaki hayır neyse bir an önce öğrenirim inşallah.
devamını gör...
6342.
cenaze manzaralı bir işim var.
her vakit muhakkak cenaze kalkıyor pencerenin önünden.
boş zamanların uğraşı oldu cenaze izlemek.
takım elbiseli dolu kodaman cenazeleri , camii cemaati ile yetinen garibanlar...
bazen yanyana oluyor biliyor musun , kodamana gelen meşhurlar önce garibanınkini kılıyorlar...
garip vesselam.
devamını gör...
6344.
beynimi herrangi bi toplu taşımada unutup hayata avanak devam etmeme şu kadar kaldı. aha şu kadar, işaret ediyom görüyon mu¿
devamını gör...
6345.
üç dakika mantıklı düşüneyim dediğimde, her şeyin fani olduğu şu dünyada hiçbir şey için üzülmeye değmeyeceğine kanaat getirip duygusuz bir yaratık oluyorum. sonra "nasıl bu kadar duygusuz olabildim!" düşüncesiyle saatlerce ağlayabilecek kadar duygulu bir manyak...
küçükken de böyleydim. göz pınarlarımda hali hazırda hep bir damlacık gözyaşım bulunurdu. gülmekten bile ağladığım olurdu. hayatı zehir eden melankolik bir pislik değilim ama. kalabalıkken mutlu, yalnız kaldığımda çok yalnız hissediyorum. hep kalabalık olsa hep gülerim, biliyorum. ama "neden hep kalabalık olsun ki?"nin cevabını veremiyorum kendime, çünkü bilemiyorum.
hissettiği şeyleri saklaması zormuş insanın. önceden olsa sağa sola yazar kurtulurdum düşüncelerimden, hislerimden. şimdi biraz sahipleniyorum onları. biraz da gereksiz geliyor diğer insanlara tepside sunmak gerçeklerini. insan bazen anlatmadan anlaşılmak istiyor. oğuz atay'ın da dediği gibi, gecekondusunda oturup anlaşılmayı bekliyor. ama ne mümkün! herkes anlaşılmak istiyor, anlamak isteyense öyle az ki. işte, ben artık anlamak istiyorum. "seni anlamakla başlayıp bütün insanlığı anlamlandırmaya kadar giderim bu yoldan!" diyorum. üstelik böyle bir şeyin mümkün olmadığını biliyorum. kimseyi tam olarak anlayamayacağını insanoğlunun, kendini hiçbir zaman tam anlamıyla ifade edemeyeceğini bilerek üzülüyorum. sonra en başa dönüp üç dakika mantıklı düşüneyim diyorum ve her şeyin fani olduğu şu dünyada hiçbir şey için üzülmeye değmeyeceğine tekrar kanaat getirip duygusuz bir yaratık oluyorum. sonra "nasıl bu kadar duygusuz olabildim!" düşüncesiyle saatlerce ağlayabilecek kadar duygulu bir manyak, yeniden... öyle kısır bir döngü ki.
ana fikir şu ki, ben düşüncelerimi ve hislerimi size altın tepside sunmamış, öz saygıma saygınlık katmış oldum güya. çelişmedim yani kendimle, yerseniz. anlaşılmak istediğimi vurgulamadım, anlamak istediğim biri olduğuna hiç değinmedim. hatta ve hatta bahsetmeyeceğim her gece aniden uyanıp kaçan uykumla kavgalaştığımdan. omuz ağrılarımdan, kafatasıma sığmayan hayallerimden, "hayalleri kalbimizle mi kuruyoruz beynimizle mi?" ikilemimden... bunca karmaşık duygunun arasından umut hala el sallıyor ya objektife, hala elinde kırmızı balonuyla kapımı çalıp "az sabret, güzel günler göreceğiz!" diyor ya, ne bileyim işte. hayat çok garip be!
devamını gör...
6349.
bende burayi ariyordum.
tanim girmekten ziyade depresif oldugumu yazmak için.
neden böyle oldugumu bilmiyorum.
merak bile etmiyorum aslında. eskiden kurtulmak icin ayaga kalktıgim bu haleti ruhiyeyi kabullenip mucadele etmemekte israr ediyorum. kafam bomboş.
hayir kücükte değilim. hiç yaşamadigim bir seyde yaşamadım. belki de zaten yaşadıgim biseylerin tekrarlanmasindan. ama ondan da degil zaten bir senenin uzerinde bir zamandan beri bu halin izleri vardi uzerimde. simdi ise bir gelişmenin sonucuna baglaniyor olabilirim. ya da bu hala gelişme. gelişme ise sonucu beklemek zor. sonuçsa bitse de gitsek.
devamını gör...
6350.
bende burayi ariyordum.
tanim girmekten ziyade depresif oldugumu yazmak için.
neden böyle oldugumu bilmiyorum.
merak bile etmiyorum aslında. eskiden kurtulmak icin ayaga kalktıgim bu haleti ruhiyeyi kabullenip mucadele etmemekte israr ediyorum. kafam bomboş.
hayir kücükte değilim. hiç yaşamadigim bir seyde yaşamadım. belki de zaten yaşadıgim biseylerin tekrarlanmasindan. ama ondan da degil zaten bir senenin uzerinde bir zamandan beri bu halin izleri vardi uzerimde. simdi ise bir gelişmenin sonucuna baglaniyor olabilirim. ya da bu hala gelişme. gelişme ise sonucu beklemek zor. sonuçsa bitse de gitsek.
devamını gör...
6351.
bende burayi ariyordum.
tanim girmekten ziyade depresif oldugumu yazmak için.
neden böyle oldugumu bilmiyorum.
merak bile etmiyorum aslında. eskiden kurtulmak icin ayaga kalktıgim bu haleti ruhiyeyi kabullenip mucadele etmemekte israr ediyorum. kafam bomboş.
hayir kücükte değilim. hiç yaşamadigim bir seyde yaşamadım. belki de zaten yaşadıgim biseylerin tekrarlanmasindan. ama ondan da degil zaten bir senenin uzerinde bir zamandan beri bu halin izleri vardi uzerimde. simdi ise bir gelişmenin sonucuna baglaniyor olabilirim. ya da bu hala gelişme. gelişme ise sonucu beklemek zor. sonuçsa bitse de gitsek.
devamını gör...
6352.
bende burayi ariyordum.
tanim girmekten ziyade depresif oldugumu yazmak için.
neden böyle oldugumu bilmiyorum.
merak bile etmiyorum aslında. eskiden kurtulmak icin ayaga kalktıgim bu haleti ruhiyeyi kabullenip mucadele etmemekte israr ediyorum. kafam bomboş.
hayir kücükte değilim. hiç yaşamadigim bir seyde yaşamadım. belki de zaten yaşadıgim biseylerin tekrarlanmasindan. ama ondan da degil zaten bir senenin uzerinde bir zamandan beri bu halin izleri vardi uzerimde. simdi ise bir gelişmenin sonucuna baglaniyor olabilirim. ya da bu hala gelişme. gelişme ise sonucu beklemek zor. sonuçsa bitse de gitsek.
devamını gör...
6353.
bende burayi ariyordum.
tanim girmekten ziyade depresif oldugumu yazmak için.
neden böyle oldugumu bilmiyorum.
merak bile etmiyorum aslında. eskiden kurtulmak icin ayaga kalktıgim bu haleti ruhiyeyi kabullenip mucadele etmemekte israr ediyorum. kafam bomboş.
hayir kücükte değilim. hiç yaşamadigim bir seyde yaşamadım. belki de zaten yaşadıgim biseylerin tekrarlanmasindan. ama ondan da degil zaten bir senenin uzerinde bir zamandan beri bu halin izleri vardi uzerimde. simdi ise bir gelişmenin sonucuna baglaniyor olabilirim. ya da bu hala gelişme. gelişme ise sonucu beklemek zor. sonuçsa bitse de gitsek.
devamını gör...
6354.
bende burayi ariyordum.
tanim girmekten ziyade depresif oldugumu yazmak için.
neden böyle oldugumu bilmiyorum.
merak bile etmiyorum aslında. eskiden kurtulmak icin ayaga kalktıgim bu haleti ruhiyeyi kabullenip mucadele etmemekte israr ediyorum. kafam bomboş.
hayir kücükte değilim. hiç yaşamadigim bir seyde yaşamadım. belki de zaten yaşadıgim biseylerin tekrarlanmasindan. ama ondan da degil zaten bir senenin uzerinde bir zamandan beri bu halin izleri vardi uzerimde. simdi ise bir gelişmenin sonucuna baglaniyor olabilirim. ya da bu hala gelişme. gelişme ise sonucu beklemek zor. sonuçsa bitse de gitsek.
devamını gör...
6355.
neden yaraları sarmış olmakla yarasız olmayı karıştırıyoruz. yara aldıysan aldın, hatta daha nice yaralar alacaksın, nasıl yara yok dersin? yara var ama hayatını kaplayacak kadar büyük bir yara yok. yani normalde fil büyüklüğünde bir karınca yoksa hayatına malolacak bir yara da yok, yaralar ve onları kapamaya çalışan tatlı hatıralar var. kapanır mı kapanmaz mı bilinmez, fakat komple silinemez.

(bkz: o zaman dans)
devamını gör...
6356.
ptt'de bir kuyruk var ki sözlük akıllara zarar. öğlen tatilinin bitmesine bir dakika kala geldim ona rağmen deli bir kuyruktu. ve sadece bir kişi çalışıyor içeride. inşallah işimi bugün halledebilirim.
devamını gör...
6357.
onbinlerce yıldır yazmadığımı farkettiğim defter...ama böyle masamda oturmuş armut yerken de ne yazabilirim ki..armut işte..insana hiç bi şekilde ilham vermiyor..hem ben armut sevmem ki hiç..niye yiyorum ya...
devamını gör...
6359.
ne kadar da boş yaşadığımı fark ettim bugün. 2 kuruş için insanların altında ezildiğimi fark ettim. hiç kayda değmeyecek insanları hayatımın merkez noktası yaptığımı fark ettim.
bu ben değilim. bu kadar boş da değilim.
yaşamak buysa gerçekten bunu istemiyorum ben.
devamını gör...
6360.
cam fanusumun içine geri dönmek istiyorum. insanlardan azade olmuş bir hayatı yaşamak bundan sonra tek dileğim. biliyorum bu imkansız bir şey fakat bütün toplum şüpheli manyaklar olarak etrafta gezinmeye başladık. herkesten ve her şeyden şüphe ediyoruz. babamıza değil kendimize bile güvenimiz yok. hatta eşyalardan bile korkmaya başladık. ne oluyor bize anlamış değilim. kimse sabaha mutlu uyanmıyor, ölüm etrafımızda kol geziyor, aptalca şeylerden dolayı sinek gibi caddelere yapışıp vıcık vıcık kanlar içinde geberiyoruz ve hiç kimsenin umurunda değil bu. niye yaşıyoruz kardeşim biz? tamam dünya imtihan dünyası kabul ama bu kadarı da fazla değil mi? neyse çok saçmalamadan bana müsade.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar