sözlük yazarlarının karalama defteri

#özgürler 

8008.
sol ayağıma çorap giydim sağ ayağıma terlik
bulamıyorum dertlere bir çare
insanlar hüzünlü çoğunun içinde erlik
devamını gör...
8010.
zaman birden niye bu kadar yavaşladı lütfen daha hızlı geçebilir mi hatta iki buçuk yıl sonrasına gidebilir miyiz ? hepsi can sıkıntısından bunların.
devamını gör...
8012.
lan kelimesini kullanıyorum. çünkü neden kullanmayayım?
hem kraliyet ailesinden gelmiyorum,hem de çevremde lanlık insanlar var. evet lanlık insanlar.
ortalama bir insan olduğuma göre şaşırdığımda pekala laaağğn diyebilirim bencee.
devamını gör...
8013.
bilmediğim kelimelerin karmaşasındayım. bildiğim kelimelerin yetemeyeceği duyguları barındırıyorum. kalbim acıyor; bıçaklar filan parçalıyor.

karalayacağım son defterim benden şuan çok uzakta. kalemim montumun cebindee kaldı.

kaldırımlardan çok uzağım. olsalardı soluklanmak için üstünde beklerdim.
devamını gör...
8016.
o kadar çok yol yürüdüm ki, geçtiğim yerleri unuttum. belki de karmakarışık bir yere geldiğimden dolayı oldu bu. çünkü eski den sadace bildiğim bir yol vardı. onu yürüyordum ve geçip gidecektim. fakat karanlık ve loş yoldan çıkarken birden karmaşıklaştı aydınlıkta her şey. artık bir labirentteyim.

fakat ne ilginç, düz yıldan giderken labirent öyküsünü yazdım. kendi pamak izinde kaybolan bir adamın hikayesini. parmak izi ben'le beraber var olacak bir kader oysa. ölünceye dek çıkış'ı bulunamayacak.

daha özelden gidecektim ama şahsiliği çok ta beceremiyorum. dostoyevski, zeki insanların kendisinden bahsettiğini söyler notlar'inda. fakat herkese göre değil gene de.

bazan içimde bir geyik dolaşıyor. bütün öyküler ormandaki o mitik geyigin takip edilmesiyle başlar.
devamını gör...
8018.
hep neden biz kaybettik biliyormusunuz ? sevdiğimiz insanın gözlerinin içine utanarak baktığımız için, onun istediği gibi bir insan olmadığım,çok fazla değer verdiğim, onu her saniye düşündüğüm için. kısaca onun için kendimi değiştirmediğim için.
devamını gör...
8020.
bazen durup, düşünüyorum, ne olacak, diye; lâkin işin içinden çıkamıyorum. tarih ve iktisat gösteriyor ki dünya iyi bir çizgide ilerlemedi. ve ilerlemeyecek, kıyamet düşüncesi bu yüzden mantıklı, gelmese bile, insan kendi kıyametini getirecek, buna iman ediyorum. ancak dünya eğer iyi bir yere gitmiyorsa, iyilik arayışı neden? imtihan düşüncesini anlamıyorum, başka şeyler olmalı, birilerinin buna cevap vermiş olması lazım.yok ise acı insanın kaderi olmamalı, aynı şekilde acıtma da insanın seçeneği olmamalı.

üzgünüm, ve üzgünlüğüm her geçen gün artmakta. çocukluğuma olan özlemim her geçen gün daha da artıyor, yaşlanmak istemiyorum ve unutmak istemiyorum, ağrı hissetmek istemiyorum, dünyadaki bütün zevkleri tecrübe etmek istiyorum. huzuru hissetmek istiyorum.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar