sözlük yazarlarının karalama defteri

#özgürler 

8262.
yine belim kitlendi sözlük. yürümekte dahi zorlanıyorum şimdi. Allahtan ambulansta o iğneyi yaptırdım. tersi durumda adım atamaz, yerimden dahi kalkamazdım len.
devamını gör...
8265.
bugün oda arkadaşımın mezuniyetini oldu. çok üzülüyorum. koskoca iki yıl geçirdik birlikte. keşke bir iki yıl daha geçirip beraber mezun olabilseydik. ama nasip. Allah yolunu açık ettin. hakkında hayırlısı olsun.
devamını gör...
8266.
gül kendini dikeniyle korur... mahlukatın tabiatında korunmak var, varoluştan kaygılıyız. kaygı, kişinin tabiatını şekillendiren şahsa münhasır. müstakildir o sebeple her insan. bahçesi ayrı bağı ayrı. el uzatsan bir salkıma tedirgin olur, ürker, önce diğerini tanımak ister. hiçbir zaman tam manasıyla onu bilmez. yıllar geçer hep tanışmada kalır, histe kalır, duyguda kalır. insan içinde yaşamayı sever. bir tek orada kendiyle baş başadır. kaygısız ve korunmasız.
devamını gör...
8269.
dün gece itibarıyla üçüncü atağımı da geçirdim. yavaş yavaş sıyırmaya doğru gidiyorum sanki. yani bir yanım acayip derecede sakin ve makul... diğer yanım ise acayip derecede çılgın ve gayrı ihtiyari... hep gidip geliyorum. bunca yıldır biriken sıkıntılar bir şekilde çıkmalı bu vücuttan, kabul. peki, bu böyle mi olmalı? artık en ufak bir sıkıntıda şalter atar oldu. sorumlulukların hepsi aksar oldu. elim kolum bağlanır oldu. bu olanlarda benim suçum ne, bilmiyorum. bilmek de istemiyorum açıkçası. bazen kendime zulmettiğimi düşünüyorum. peki, sadece ben mi zulmettim? başkalarının hiç mi vebali yok? onu da bilmiyorum. kafam kaç zamandır allak bullak. akıllı görünmek de koyuyor bir yerden sonra. sözlükte bile bunu yapıyorum. deliliğimi burada bile yaşayamıyorum. ne olurdu beni bir odaya hapsedip istediğim üç beş şeyi verselerdi... biraz kaçak çay, biraz kitap, birkaç tane renkli kurşun kalem, bir de günlük iaşe... inan dünya namına bir zevkim kalmadı neredeyse... hiçbir şeyi istemiyorum. ne para pul ne de başka şey... sadece biraz dinlenmek istiyorum. ama beni bana bırakmıyorlar. ailemi düşünmesem... hayatımı böyle yaşamazdım herhalde. yani ben çeker giderim de... onlara da yazık değil mi? ya peki bana... bilmiyorum... bilmek de istemiyorum artık...
devamını gör...
8270.
bu sene de bitiyor.
öyle bir sene geçirdim ki şaşıyorum. sastigim şey bunca olanın bir seneye nasıl da bu kadar sıkışması...
büyük imtihan geçirdim. geçer not aldım mi, teget mi geçti, deldi de mi geçti bir fikrim yok.
veyahut belirteceğim fikirden ürküyorum.
şu iki ay gençliğime vurduğum bir darbe gibiydi...
devamını gör...
8271.
gariptir ki hiç alakam olmadığı halde, birçok defa birçok duyguyu yaşıyor gibi oluyorum. yani evladını kaybetmiş bir annenin ağıdını dinlerken, sanki kaybettiği çocuk benimmiş gibi oluyorum... oturup ağlayabiliyorum; vecd halinde yazılmış bir eseri dinlediğimde o vecd haline bürünüyorum. duyguların tesiri muhakkak ki vardır. yalnız bunların insanlara tesir etmesi, hissiyatın kuvvetince değişiyor herhalde.
devamını gör...
8274.
evet ramazan ayında olmamız ve günün pazar olması nedeniyle çoğu yazar orucu uykuya tutturuyor. sabah 07.30 itibariyle ayakta olan bana kocaman alkış..
devamını gör...
8276.
canım sıkılınca hızlıca ayağa kalkıp adım atmaya çalışıyorum. malum aç olunca beş adım sonra gözümün önü simsiyah oluyor. yengeç gibi çapraz çapraz yürüyorum falan.
bu da benim ramazan ekşınım.
devamını gör...
8277.
yine yaprak sarmasıyla sarmalanmaktaydım.. neden zamanımızı buna veriyoruz anne diyerek söyleniyordum .. sar sar bitmiyordu.. annem iç bitmiş deyip yeniden iç yapıyordu.. sonra yaprak bitince iç kaldı deyip yeniden yaprak haşlıyordu.. yetişin komşular diyerek ah çekiyordum.. ey rabbim bu sarma döngü aman kısır döngü ne zaman ne zaman nihayete erecekti?
devamını gör...
8279.
zihnin sınırlarında dolaşmanın verdiği farklı bir haz var. böyle korku ve acıyla karışık. yani insanın o halete her an giresi geliyor. ama çıkamamaktan korkuyor. korku demişken... üzerine gitmenin faydalı olduğunu söylüyorlar. doğru mu acep? ya elimden elim bir kaza çıkarsa... hesabı kimin defterine?.. yavaş yavaş sıyıracağız... yavaş yavaş... gerçi o an için çok ani diyorlar. bu saçmalığı burada bitirelim bence. saçmalık demişken... onun için de hak diyorlar. yani insan bazen bunu yapmalıymış. bunlar ne de çok şey diyorlar, değil mi? sen ne diyorsun bu arada?..
devamını gör...
8280.
tüm mesele yaşanan zaman mirim. her yerinden ahirlik akan zaman. insanlar kötü değiller ama. evet kesinlikle kötü değiller. kötü az kalır tanımlamak adına bu çıkarcı ademoğullarını. canım dediğin dahi ilk fırsatta söküp atıyor ciğerini. güven denen hissi yitiriyorsun. sevmiyorsun insanları, nefret etmemek adına da uzak duruyorsun insanlardan. evet en güzeli insanlarla muhattap olmamak mirim. uzak durdukça da şunu kendine tekrarlıyorsun: "ben bu çağın insanı değilim".

her şeye rağmen akla bir ayet geliyor ve yaşamanın esas sebebi hatırlanıyor:

--- tevbe suresi 129. ayet ---

eğer yüz çevirirlerse de ki: “bana Allah yeter. o’ndan başka hiçbir ilâh yoktur. ben ancak o’na tevekkül ettim. o, yüce arş’ın sahibidir.”

--- tevbe suresi 129. ayet ---
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar