sözlük yazarlarının karalama defteri

#özgürler 

1721.
git-gel 15 saat, iki saat de orda oyalansam etti 17. şimdi saat 03:25, 17 saat sonra 20:25'te geri burada olabiliyorum, çok geç. aaaaaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrgggghhh
devamını gör...
1725.
tatili biraz daha uzatsamm..
=>ama tez var onu bitirmem gerek. bu dönemde amma heyecanlı geçecek gibi duruyor.. alttan dersimde var. okulu bitirmem gerek.
=>yaa iş hayatı çok iyi ya(!) okulu koştura koştura bitireyim hani!
=>ama okuldan da bıktım sınav sınav sınav ödev puuff..
=>hayat zor vesselam, en iyisi gidip bileti alıp bi yerden başlamak.
=>balığım gözümün önünde öldü yaaa ben nasıl ölücem kim bilir. en azından suyun içinde ölmek istemediğim kesin de :s
=>anneme acayip atarlandım. suçu neydi kadının, olmayacak insanlar için saçmaladım. gidip özür dileyim bari.. sonradan başıma kakar mı ki?
=>yok yok ne dersem deyim ben çok şanslı bi insanım cidden :))
===>thank you god! i love you.
devamını gör...
1726.
günah keçisi
günah keçisi
günah keçisi...
bu lafı söylemeycektim hocaya bunu yapmayacaktım. tutamadım yine kendimi. aklımdan çıkmıyor *
şu dilim yüzünden çekmediğim kalmadı.
bittim ben kesin.
devamını gör...
1728.
hayyy bi insan bu kadar yorgun derbeder kalkabilir
bu sizi bu aci bu beyin yorgunlugu
tum hayatim boyunca hic bu kadar karmasik bir ruuya gecesi gormedim
ay neler neler
hepsinin sebebi su kafa yorgunlugu
son bir haftadir hayatim alt ust oldu
tum duzenim bozuldu
hem iyi hem kotu .
bi haftada hayat denen insanlik denen olaydan cok sey ogrendim buna da sukrediyorum
insan insan insan hakikaten anlasilmaz bir varlik
hani en ustün ve en alcak olma sinırı dolaylarinda.
guc yettirememek
akli yetmemek kavramlarini ogrenmek
ve egitim seviyesi yuksek olmasi gerekliligi.
aslinda isin ozu sadece hakikate inancin bagliligi
inaniyorsan ve gercekten seviyorsan buna ters dusecek isler yapmazsin.
hayir anlamsiz
hakikaten anlamsiz

tek gercegi gore gore buna ragmen bunlar
Allahim sana signiyorum ve yalniz a senin dilemenle kurtulabirim.

devamını gör...
1730.
beşer gariptir.
içinden geçer bir şeyler, bu kesin, düşünmektir içden geçenler, düşünce prangasız, düşünce alaildiğince hür, avare. bazısı vardır manasız, bazısı vardır manidar. onu ondan ayırmak zordur. beşerin aynası hep yüzünedir, görür kendini, daima, fasılasız. horozlu aynalar vardı eskiden, yuvarlak. bir ayna için gerekli nitelikler değildi bunlar. çerçiler satardı eşek yükü, sağında solunda heybe. sarı leblebi karışık kuru üzüm satarlardı, yare mektupluk kağıtlar ucu yakılası. kimi çeyizlik yüklüydü. ne zamanki kamyonet geldi, değişti işin rengi, tıpkı hayallerim gibi horozlu aynada aradığım, güneşe tutup yansıttığım göz kamaştıran. sözler gitti geldi. kimisi modern oldu kimisi antika. aynı kelime sağı solu yüklü. sevgili dersin, hele evliysen yandın bittin. bir hımm dudaklarda, bir bakış süzme bal, vay sevgili ha. insan dedik garip, sevgi daima ergen ve bakir. eşine ayaline sevgili, destur maazallah, karla karışık yağmur kelimeler. horozlu aynama akseden bakışlarımı saklayamadım, aynalar hafızasız. hafızın kabri misali çınar olsan gölgende olmaz misafir. büyürken kelimeler büyümez, artı artı iken eksi olmaz. ama yüklersen kelimelere genişleyen, ya da alabildiğine dadaraltan, bol gelir düşer zihinlerden yada pranga olur sıkar bilinçleri. her yaşa kelime manasız, tutsaklık, zaruri tek hayatlı kelimeler.
içimden kelimeler geçiyor, en küçükten hatıra, aynı manidar kelimeler, aynı kelimelerde gizli hayaller. derler ki insana ağır ol molla desinler. molla bir mertebe isteyen olsun karışamam ki. ama yegane tutkum ne kendime, ne kelimelerime karıştırmam kimseleri. o yüzdendir ifade vermedim kimsenin kelimeleriyle, dayak mı ötesi mi, vız gelir tırıs macerası. kelimelerim en küçükten dostum benim.
devamını gör...
1731.
içimden geçenleri yazıya dökebilseydim eğer, bir ufak hikâyecik yazabilirdim gâliba şuan. hatta bu yazıya geçirebilme olayını biraz daha abartılı yaparsam psikolojik bir roman ortaya çıkardı. ama nerede biz de o kâbiliyyet. *
devamını gör...
1736.
dün gece kelimeler geçiyordu içimden, kelimeler; tanıdık tanımadık, yabancı aşina. dost ama düşman değil belki bigane. akşam oldu, geceye evrildi, ben rüyalara hasret yatmışım. kargacık burgacık rüyalara düştüm. kelimeler hani yerini şaşırır, anlamsızlaşırlar ya cümle hallerinde, öyle gibiydi rüyalarım. en tatsızı da klavye başındaymışım gibi olmalar, üf dedim rüyalarda rüyalar olmaz mı? kelimeler sabırsızdı gecemde, bütünlüğe kavuşma halleri. evet cümleler geçiyordu içimden, ama rüyadaki içimden. ne? dedim. aslında bir cümleydi bu da nihayetinde. ne oluyor? dedim, cümle genişledi fiillendi, açıkça, gizlisiz. aman yarabbi, gramer rüyası ayrı bir alemdi. dedim içime, rüyalardaki içime sen boş ver bunları, tatlı rüyaları al içine dedim. içim dediki rüyalı, rüya mahmuru, hiç olur mu cümlesiz rüya. kaldım öylece, haklısın der gibi sanki. ve telaşla cümleler çağırdım, cümleler uzundu, şark ekspresi sanki, ağır ve tempolu, makaslarda o bayıldığım takırtılarla geçtiler, klavyede yetişemiyordum, atay oğuz geldi yanıma onlar da bir şey mi dedi, ayrıldıktan sonra dedi ki tek cümlelik ama yüzlerce esericedit kıvamında bir roman yazdım. uyandım, gülümsüyordum sanki rüyamdan emanet..
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar