sözlük yazarlarının karalama defteri

#özgürler 

1761.
imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza imza


ben genelde imza karalıyorum... öyle bi huyum var.
devamını gör...
1765.
karalama defteri silgiye ilgi duyar iken
bir diken batar diline,
yarıştırılan sidikken birkac minik dag gider elden...
aslında hayat bayat ekmek
ilk fiill üsluplu düsünmek
buyrulan iki göze itaat etmek
son eylem olmali kin beslemek.. *
devamını gör...
1767.
gördüm ki beni geride bırakan bırakmış, çizdiği yoldan hiç şaşmamış hayatına devam ediyor.
peki ya ben? neden diye düşünüyorum işte. o kadar
devamını gör...
1769.
sessizlik.
duvarlar sessizdir
dört tarafım.
duvarlar resim
duvarlar ses
görmediğim,
duymadığım.
kapısızdır duvarlar,
duvarlar
beni benden alan sessizlik.
şimdi sessizliğin sesi
sensizlik kadar,
duvarlar konuşsa
keşke
bir elif kadar.
devamını gör...
1776.
hep dua ederdim, "kaldıramayacağımdan fazlasını yükleme Allahım" derdim, çok şükür.* kişiler kendilerini fazla önemsediklerinde, onlara, haddi zatında Allah teala için katlanıp sevdiğimi söylemeye bayılıyorum. gidip bir çay koyuyorum tamam, söylemenize gerek yok!
devamını gör...
1777.
dokunmayın lan çocuklara. adaletmiş üstü kapanmayacakmış bunun adaleti ne lan nasıl saglayacaksınız adaleti. tiksiniyorum insanlığımdan
devamını gör...
1778.
sevgili ben, yaş çeyrek asrı biraz geçince, geriye dönüp bakmalıyım; "arkadaşları seçmeli, tıpkı kendine seçtiğin kitaplar gibi. sokakta oyunlar oynadığın arkadaşlar gibi değillerdir kesin artık her biri. insan olmanın değerine varan yüzlere gülümsemeli, tıpkı bir arkadaşın dediği gibi: "-ben ona değer verirsem, o da olur senin gibi, o zaman senin değerin ne ki?" insan kendisini rezil etmeyecek sevgililer bulmalı, hayatına buyur etmeli, entellektüel sandığın ama okuduğunu anlamayan cahil tiplerden uzak durmalı." diye düşündüm.
rezil olunacaksa bu hayatta, can yücel'in de dediği gibi yalnızlığınla rezil olunmalı.
"yalnızlığım benim sidikli kontesim
ne kadar rezil olursak o kadar iyi"
kanaat getirmenin üstüne, çıkıp gelmez mi hiç beklenmeyen bir ülkede, hiç beklenmeyen biri.
hoş geldin! insana insan değerini veren buymuş diyebildiğim yarınlarım. hoş geldin!
devamını gör...
1779.
içimden geçenlerim çeyreğini bile yansıtsam, sinirimle boğabileceğim ve bunu şiddetle yapmak istediğim insanlar var.

susuyorum. lakin kendime saygımdan. zira o insanların saygınlıkları yıkılmaya çoktan yüztuttu.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar