hayatlarımızın en masum dönemlerinden biri olan ilkokul yıllarımız, pekâlâ unutamadığımız anılarla fehektir.
bu duruma dayanarak yazarlarımızın ilkokul yıllarına dair hatırladıkları ilk şeyi sorgulayan ankettir.

(bkz: yumiyum)
devamını gör...
çarpışan otoculuk oynarken , çarptığım kızın dudaklarına dudaklarımın değmesi ile artık o kızın hamile olduğunu ve baba olacağımı kafama sokmları ile yaşadığım 2-3 günlük travmadır, ulan ne korktum, şimdi ben nasıl anlatıcam ben bunu babama, babam ben öldürecek fikirleri ile bildiğin zayıfladım la minik çocuk stressten.
devamını gör...
herkes kız kızayken benim iki erkek öğrencinin ortasına oturtulmam. çok bozulup, ağlamaklı olmuştum. taa o zamandan haremlik-selamlık takıntım varmış aga.
devamını gör...
okula başladığım ilk gün bahçede üst sınıflar yumurta savaşı yapıyordu, bir tane yumurta tam ayaklarımın dibine düştü dantelli çoraplarım kirlenecek diye çok korkmuştum, nasıl bir kabus.*
devamını gör...
lacivertin hangi renk olduğunu bilmediğimi söyleyince bana koyu sarıyı gösterip "bak bu lacivert işte" diyen kız. o zaman da aklıma yatmamıştı ve anneme sormuştum.
yani ilkokula dair hatırladığım ilk şey ilk trollenişimdir.
devamını gör...
evimiz sobalıydı ilkokuldayken. servis gelene kadar iç kapıda beklerdik kışın. soğuk diye annem elektrikli sobayı kapının önüne koyardı biz ısınalım diye. kurban olduğum.
devamını gör...
otomatik kalem kutu. uzay yolu dizisinde gemiyi kontrol eden panellerle sürekli oynayan teknik ekipten biri misali tuşlarına basmaktan acayip haz duyardım.
devamını gör...
benim kalemimin kendisine ait olduğunu iddia ettiği için en yakın arkadaşımla kavga etmiştik. hoca yanına çağırdı güzel bi ses tonuyla. sorunu çözecek sandım, yanına gittik. hocam kalem benim ama dedim. öyle mi dedi ikimize de bir tokat attı herkesin içinde. daha yedi yaşındayım. boyum bir metre. kimsin lan sen bana vurmak ne haddine! diyemedim tabi. geçtik oturduk yerimize. bu kadar sudan bi sebeple kız başımıza dayak yemiştik, hoca da kadındı üstelik. ilk dayağımı yediğim o arkadaşım sekiz sene canımdı, ciğerimdi. hocayı da kimse sevmezdi. altıncı sınıftaydık, 1 nisan şakası diye sınıftaki erkekler eteğini yırttılar. o da rezil oldu. oh olsun demedim ama şöyle bi içim cız etti. ben öğretmen olsam böyle hatırlanmak istemezdim. anne gibisin ya sen, anamdan çok görüyordum hatta. az merhametin olaydı keşke. 15sene öncenin mevzusu bak hala nasıl hatırlıyorum. yazık.
devamını gör...
konu öğretmen dayaklarından açıldığında sıra dayağına çekilen sınıfta sıra size geldiğinde öğretmenin yüzündeki ifadeyi 30 sene sonra çok net hatırlayabiliyorsunuz. tabi sorsan onlar bizim annelerimiz. benim çocuğumu bugün sıra dayağına çekmeye kalksa önce onun sonra kocasının kolunu kırar eline veririm.

(bkz: öfke)
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar