şu an olmak istenen yer

cahilliğin gereği olarak yaptığım ve mutluluğunu iliklerime kadar hissettiğim zamanlarda olmak isterdim. ne kadar güzeldi o zamanlar. yakın arkadaşımın "çalmasana komşunun eriklerini, bilmiyor musun bunun haram olduğunu?" derken o umursamaz hallerim.. sınıf öğretmenimiz içeri girerdiğinde sıktığı parfümün rayihasından owww harika deyişlerim..
devamını gör...
evim.

bu kelimenin içine ağlayabilirim, ağzına kadar dolu olmasına rağmen.

karadenizin en yükseklerinde, ortasından geçen derenin şırıltısıyla uyuduğum evim olur, topladığımız fındıkları harmanına serdiğimiz köydeki evim olur, her gün yüzüne masmavi van gölünün parıltısı vuran evim olur... ama olsun işte be... bir tanesi olsun abi.

özledik be abi. ciğerimizi yüksek binaların altında ezdire ezdire özledik
devamını gör...
trabzon.
bitmiyor, yol bitmiyor.
1100 km nedir yahu?
az daha gidince nüfus cüzdanı ile gürcistana geçiliyormuş, öyle diyolla.
gözümü kapasam açsam da varmış olsam ya?
devamını gör...
baya bi yer düşündüm hepsinde bi kusur bulup eledim. yalnız şoför koltuğunda içini dışını bildiğim ya da en azından yanında her türlü şebekliği yapabildiğim bi dostumun oturduğu bir arabanın sağ ön koltuğu neredeyse kusursuz geldi. şöyle şarkılar açıp haplanmış gibi coşarak söylemek ve dahi mekanların birinden sıkılıp bi başkasına gitmek. yapmadığımız şey değil de belli aralıklarla yapıp şarj etmek gerekiyor beyinciği.
devamını gör...
huzuru isteyip, belki yalnızlığı da ve hatta perişanlığı da göze alarak, biraz soğuk, biraz tren garı olsun, her şey sussun isteyerek.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar