suçu hep başkalarına atan insan

kendisine çekidüzen vermeye çalışmak yerine başkalarına -belki de- iftira atarak yerinde oturmayı tercih eden insandır. kendindeki eksikleri ve kusurları görmüştür ama ya sebep olarak suçu başkasına atar, ya şartları suçlar, ya da "bunlar kusur değil canım" deyip tevil ederek nefsini temize çıkarır. şartları suçlayanlar içinde de öyleleri var ki şehrini, ülkesini ve hatta asrını bile suçlar. nedense suçlu olmayan sadece kendisidir. kendisi über bir insanken herkes kendisini düşürmeye çalışmıştır.
devamını gör...
hocamın babası bizim bölgedeki büyük alimlerden... işlerinde sıkıntı olan insanların yoğun olduğu bir bölgeye imam olarak atanıyor. zamanla cemaatle kaynaşıyor... namaza ilk gelen, hemen onun arkasında namaza duran bir adamla ünsiyet kuruyor. daha sonra onun tefeci olduğunu, bazı kimselerin bu yüzden camiye gelmek istemediklerini vs. öğreniyor. kırmadan, incitmeden nasıl söylerim diye düşünürken aklına hutbe geliyor. o kişinin ne kadar zafiyeti varsa hutbede güzel bir dille ifade ediyor. namazdan sonra cemaat dağılırken o adamın tek kaldığını görüyor. seviniyor tabii, gelecek diyecek ki ''hocam valla dediğin sıkıntılar bende var, tövbe edeceğim, sen de dua et'' falan... neyse, adam gelmiş hocanın yanına, ''hocam bu dediklerinin hepsi şu bizim komşuda var, hutbede söylemekle iyi ettin, müsait bir vakitte beraber ziyaret edelim'' demiş.

insanoğlu işte...
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar