toplama insan

yoktan varedilen biri için oldukça anlamlı bir önermedir..
toplama insan olmak ya da olmamak değŸil de ne topladığŸındır asıl mesele.. kimin seni ne olarak gördüğŸü değŸil senin kendini nasıl gördüğŸündür asıl mesele.. bir gün sana bakan bütün o gözlerin altında ezilmeye başŸladığŸını farkettiysen eğŸer ayağŸa kalma vaktin de gelmişŸ demektir.. işŸte o zaman kimin ne düşŸündüğŸü zerre kadar önemli değŸildir, zaten hiç birşŸey göründüğŸü gibi de değŸildir.. her ne kadar olduğŸun gibi görünmek öğŸütlense de, bu her zaman yapabildiğŸin bir eylem değŸildir.. olamaz da.. bırak kim seni nasıl görmek istiyorsa öyle görsün.. hayatta hiç kimse, belki annen bile sana senin verdiğŸin kadar değŸer vermez, veremez.. hatta sen bile çoğŸu zaman kendini o kadar değŸersiz hissedersin ki başŸkasının senin için bulup çıkardığŸı kalıplara farkına varmadan giriverirsin.. farketttiğŸindeyse artık çok geçtir.. topladıkların arasına girer o kalıplar da.. ama üç beşŸ eğŸri kalıptan ibaret olmadığŸını bilirsin, bilmelisin.. o yüzden kendini kaybedip önüne konan her kalıba girmemelisin.. her zaman uyanık ve kendinde olmalısın ki kendin olabilesin.. seni yaradanın seni görmek istediğŸi makama ulaşŸabilesin.. evet topluyoruz. kimimiz kırçiçekleri, kimimiz kaktüs, kimimiz gül... ama ne gül toplayanlar gül bahçesinde, ne de kaktüs toplayanlar kaktüs bahçesinde.. hepimiz aynı bahçedeyiz.. belki güllere biraz uzak düşŸmüşŸ olabiliriz ama yolu biliyoruz.. gülleri görüyoruz, kokusunu duyabiliyoruz.. geriye birtek gidip dalından koparmak kalıyor.. işŸte buna da irade diyoruz..
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar