türk mitolojisinde kellik

kellik bugün için menfi bir anlam, görünüşte olumsuz bir yön gibi algılansa da geçmişte bunun aksi bir inanış vardır. türk mitolojisinde kellik sevimlilik ve akıllılık ile eş değerdir. kel insanlardaki sevimlilik, kaç yaşında olursa olsun çocuksu bir görünüme sahip olunmasından; akıllılık ise bunun tam tersi görmüş, geçirmiş tecrübeli bir müdebbir görüntüsü verilmesinden ileri gelir. ama bunların altında çok daha derin anlamlar da vardır. kısaca bahsedeyim.

kellik, dazlık tanrısal tezahürün, tecellinin sembolü olarak düşünülürdü. tanrı sübhanehu yani tenzih edilen tanrı, salt, saf, katışıksız, çıplak ve mutlak olandı. bu nedenle kendisi gibi çıplak, yani çorak dağ tepeleri, zirveleri genellikle tanrı'nın tecelligahı olarak bilinirdi. bu algının bir başka görüntüsü ise kalenderiye-cavlakiye, camiye, haydariye gibi mistik zümrelerin çehar-darb denilen saç, sakal, bıyık ve kaşları tamamen kesme geleneğidir. buradaki anlayış da bahsettiğim algının bir uzantısıdır. bunlar hint, iran ve orta asya kaynaklı mitolojilerden alıntılar barındırır elbette. yani kadim inançların islamileştirilmesi söz konusu. türk mitolojisinde de kel insanlar bu köklerden gelen inanç nedeniyle tanrısal bir sevimlilik (cemal) ve akıllılık (irfan) ile anılır idi.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar