üniversite diploması

..uzun zaman önce..
ensemden sırtıma akan ter damlalarıyla binlerce kez yürüdüğüm bu yolu son adımlayışımdı. siyasi nedenlerden il yapılmış ve civardaki illere istanbul'dan yolcu taşıyan otobüslerin "es geçiyoruz" sloganlarıyla öneminin altını çizdiği bir şehri terk etmek için artık hiçbir nedenim kalmamıştı.
yata yata okunur diye tarif edilen bir bölümün mezunu olsam da toplamda 4 yıllık vizesi, finali, bütünlemesi, ödevleri ıvırı zıvırıyla hatırı sayılır bir meşakkat devri sona ermişti hayatımda.
çalışma hayatına atlayacağım için "artık gerçek hayat başlıyor"lu cümleleri duymaya kendimi alıştırmalıydım.
hissettiğim ise koca bir anlamsızlık. okulun ve bölümün adında bazı harfleri hat sanatıyla yazılmış ve normalin epey üstündeki görkemli diplomamda kerim abdülcabbar'ın boyuna denk not ortalamam.

bu elde etmişliğin yarattığı hissizliğin bir benzerini birkaç ay sonra yapacağım iş başvurularında hatırlayıp kaşlarını kaldırarak "valla bence önemli olan insanın kendisini geliştirmesi" diyen orta yaş üstü ideal annelerin telkinlerinde bulacağım. ama daha zaman var. şu an okumuş adam olabilmenin en önemli basamağına ulaşmış durumdayım.
artık annem komşu oturmalarında daha dik duracak. babam kahve arkadaşlarına "bizim oğlan okulu bitirdi" diye övünerek anlatacak. ve ben kollarını açmış beni bekleyen, diplomamı elime alıp iş başvurusunda bulunmama bile gerek duymadan sıcak ve kudretli kollarına teslim olmam için dört yıl boyunca gün saymış nice ceodan hangisini seçeceğime karar vereceğim. ülkemin önde gelen işletmecilerinden birisi olmak için kapılarını bana açan kapital amcaların euro kokan odalarına proje götüreceğim.
iş çıkışı üstü açık arabamla boğaz'da bir espresso içip günün yorgunluğunu atacak bakışlarımı yeditepeli güzelin ardında gün batımında kaybolan güneşin kızıllığında eriteceğim.

..şimdi..
karşı bina manzaralı evimde mayıs serinliği hakim. gece kayınçonun çağırdığı halı saha maçım var. euro kokan ceom yok personeli karşısında donunun lastiğini gevşetmekten sıkılmayan kastamonulu müdürüm var. espresso ? hıh.
tabağın dibindeki tuza kilosu 2 liradan 2 kilo aldığım can eriğin son 3 tanesinden birisini banarak yiyorum. diplomamı sormayın, mavi bir dosya içinde salondaki ünitenin çekmecesinde yatıyor. 3 ayda bir çıkarıp öperek kendimi önemli insan hissediyorum.

devamını gör...
tek başına çok da bir anlam ifade etmeyebilir tabi bölüme de bağlı ama. ek olarak dil bilmek ve kpss'den kallavi bir puan almak lazım işe girebilmek için...
devamını gör...
günümüzde büyük bir put olmuş durumda. sesinin duyulabilmesi alacağın diplomana bağlanmış toplumsal olarak.
ve bir kağıt parçası düşünün onu elde eden o meslek hakkında gram bilgi sahibi değil..evet türkiyede mezunların son durumu tam da budur.
sen.. mezun ve ne yapacağını bilemeyen ; hayal kuramayan genç .. welcome to turkey
devamını gör...
üstünden 1 yıldan fazla bir süre geçmiş olmasına rağmen gidip de almadığım diploma. o kadar gereksiz yani. zaten e-devletten çıkarmak yetiyor. *
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar