yalnızız

türk edebiyat tarihinde üstüne az rastlanır kalibredeki altıpatlar kıvamındaki peyami safa başŸyapıtıdır kanımca. biçim desen başŸ döndürür, biçem desen kolonya. simeranya'nın gizli haritasını neşŸrettiğŸi bir eser. samim'in labirentinde kaybolan bir dünya.
devamını gör...
içinde hayata dair enteresan anektodlara değinir peyami safa.

kitaptaki karakterleri ve olayları uzun zaman unutmak mümkün değildir. hele ki '' yalnızım'' diye bir not bırakıp ölüme koşan o kızı unutmak asla mümkün değildir. peyami safa'nin kıyıda köşede kalmış şaheserlerinden birisidir bu eser.
devamını gör...
peyami safa'ın en güzel, en okunası kitaplarından biridir.
orta okuldaydım okuduğumda, içeriğine dair pek birşey hatırlamıyorum ama hâlâ nerde konusu geçse "off süper kitaptı var ya" derim. öyle de bir etkisi olmuştur.

ayrıca;
(bkz: biz insanlar)
devamını gör...
peyami safa'nın insanı aptala çeviren şaheseri... romanda komünizm'i ülkücülüğü bilim ve din arasındaki ilişkiyi ve de metafizik gibi konuları kaleme döktüğü eser. o karakterleri tahlil etme yeteneği romanda ki samim karakterinin insanı hayretler içinde bırakan o kişilik tahlilleri ve romanın sonu... meralın o belirsizlik içinde kendi kendini bitirdiği roman.. meral'in romanın okuyucularının hafızasına kazıdığı son cümle;

"kendi kendimden nefretimin çerçevelediği ve çirkinleştirdiği bir dünya da yalnızım."

okuyucuları bitiren cümledir... böylesine zekice ve de dahice cümleler kurabilecek kapasitedeki bir adamın eser olarak piyasaya sürdüğü şaheserdir.
devamını gör...
incesazın kalbimdeki deniz adlı albümünün son parçası.
durup dururken mahzun eder insanı,güzeldir, tam bir istanbul parçası..
sahiller, çay bahçeleri, denizin sesi
adalar, yalılar, köşkler, gösteriş hepsi
vitrinler, meydanlar, yollar, onlar da yalan
kandırdın ah istanbul hepimizi

nakarat:
gün bitti, dağıldı herkes, sığındı birden
kırk kilitli kapıların ardına
bir mahrem örtü dokundu siyah geceden
büründün muhteşem yalnızlığına

yalnızım, yalnızsın
söyle istanbul şimdi mutlu musun
yalnızız, yalnızız
bütün olanlardan sen sorumlusun

açık hava sineması, mehtapta gezi
afişler, pazar ekleri, gösteriş hepsi
åžarkılar, şiirler, sazlar, onlar da yalan
kandırdın ah istanbul hepimizi

nakarat

yalnızım, yalnızsın
söyle şimdi sana kimler ağlasın
yalnızız, yalnızız
kalmadı hiçkimse tutmaya yasın
devamını gör...
samim'in ağzından "laboratuarlarında aradığın, incelediğin, oyduğun, dibine indiğin, sırrını deştiğin her şey arasında yalnız ruhun yok" sözünü söyleten kitap. türk romanının en unutulmaz karakterini (samim) barındıran kitap .karakter tahlilleri dehşete düşürücü niteliktedir.
devamını gör...
yalnızlığı bir kenara koymuş, duygusala bağlamaya yakınken bir gece vakti, bir güzel ablanın hediyesidir.
her şeyi istanbul'un üzerine atmak bir çözüm olsa da kurtulsak keşke..
"kahretsin ki yalnızız" diyesim geliyor şarkının hüzünlü tınılarındayken ama cümlenin ilk kelimesini demeye dilim varmıyor..
"ne yazık ki yalnızız" diyecek oluyorum, yalnızlığın bizi biz yaptığını hatırlıyorum da "iyi ki yalnızız" demeye niyet ediyorum.. ama istanbul, bütün olanlardan sen sorumlusun..
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar