yaşama sevinci

#özgürler 

ıslıklar çalarak uyanmak,hayata dört elle sarılmak,şarkılar söyleyerek başlayabilmektir yeni güne.

umuttur sermayesi.nasıl ki bitki suyla yeşerir,çiçek açar,hayata tutunur,insan da umudunu canlı tuttuğu sürece tutunur hayata.

yaşamak benim sevincim
benim kanım sevgilim
yaşam biçimidir diye
ölümü de severim
*
devamını gör...
yaşama sevinci ayaklarımın altında. yaşama sevincinin ötesinde, bu sevinci dibine kadar yalayıp yutmuş ve sonra da bir puro yakarak koltuğunda sızmaya başlamış o insanın dinginliği var içimde.
devamını gör...
emile zola'nın 1884'te yayımlanmış romanıdır. Pauline'ın yetim kalarak akrabalarının yanında yaşamaya başlamasıyla şekillenen roman, onun duygularının ve bütün mal varlığının istismarının anlatımıyla natüralist romanın iyi bir örneğini teşkil etmektedir.

kendi yaşamını başkalarının mutluluğuna adayan, yardımseverliği ve neşesi ile etrafındaki herkesin huzur kaynağı olan pauline edebiyat dünyasının en özverili karakterlerinden biridir. sevdiği insanlar için, özellikle de aşık olduğu adam için yapmayacağı şey, aşmayacağı engel yoktur. kendinden dahi vazgeçmiştir. yaşadığı acılara, zorluklara ve haksızlıklara rağmen yaşama sevincini asla kaybetmez.

romanın son cümlesi, romanın adını tasdikler niteliktedir: "insanın kendisini öldürmesi için budala olması gerekir!"
devamını gör...
kimilerinde öyle güzeldir ki hayrete düşürür.
yolunda görünen neredeyse hiçbir şey olmamasına rağmen umursamazlar. açıkça görmeseniz hiç dertleri yok sanırsınız. şaşırtıcı olan da budur.
samimiyetle sevmeyi seçmişlerdir. etrafındakiler de onları sever hiç zorlanmadan, istemsiz. sonra biraz daha sevinirler, biraz daha sevindirirler.
yaşamak nedir en çok onlar biliyor, en güzel onlar öğretiyor.
şimdi böyleyken, kim bilir cennette nasıl yaşarlar.
devamını gör...
bazen sular kesiliveriyor. hani arıza filan, bi patlak, çatlak..
her zaman aynı kaynağı bulamayabiliyor insan, mors alfabesi gibi kesik kesik geliyor, bazen bir uzun çizgi, bazen bir noktacık, bazen kısa çizgi... hayat işte... bakıcaz artık... *
devamını gör...
ahmet erhan şiiridir.

bütün güzel kadınlarını bu dünyanın
sevdim, diyebildiğim zaman
bütün kentlerini gezdim, denizlerine girdim
ve artık bir tek taş kalmadı tanımadığım,
bir tek yüz, bir tek yer adı
söylenecek bütün sözleri dinledim ve söyledim
bütün söyleyeceklerimi
acının bütün uçurumlarına indim ve çıktım
sevincin bütün dağlarına
bütün çiçekleri kokladım ve kopardım
bütün meyveleri dallarından
ısmarladığım yağmur, savrulmadığım yel
kalmadı...

bütün haklı kavgalarında dünyanın
dövüştüm, diyebildiğim zaman
okudum bütün kitapları, bütün şiirleri yazdım
ve topladım bütün dillerin en güzel sözlerini,
sıraladım tek bir sözlükte
bütün mayınları, bütün dikenli telleri
ayıkladım sınırlardan
ve bir tek zorba çıkmadı önüme.
bu dünyada acı çeken tek bir insan yoktur,
diyebildiğim zaman
işte o zaman ölebilirim.

toprağımda bir çığlık olur da büyür
yaşama sevincim...
devamını gör...
bir salah birsel şiiridir.

herkes sek sek yürür
ben yalınayak koşarım
herkes gülerken ağlarsa
ben ağlarken gülerim

asık suratlara değil
anaç kikiriklere bayılırım
içim ahu gözlüdür
herşeye aynadan bakarım

ozanlar çevresine
devedikeniyle göz kırparsa
ben temmuz sıcağıyla
gerdaniye buselikle yaklaşırım

kapı mandallarını hop hop
zıplatan da benim
yedi renk acem dibasını
okurlarımın önüne sererim

yaşamak benim sevincim
benim kanım sevgilim
yaşam biçimidir diye
ölümü de severim.
devamını gör...
nerdeyse şaire göre yolun yarısına geldim ama şu yaşama sevinci bana uğramadı. nerdedir, kimlere gitti, yolu mu şaşırdı, hiç olmazsa geçerken bir uğrayaydı.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar